دگر باره توطئه مشکوک رژیم علیه سلحشوران اشرفی در لیبرتی

                                                                                              رحمان کریمی

  نخستین بار نیست که وزارت تروریست پرور و ضد امنیت ، عده یی را بنام « خانواده » ! ؟ به جلو لیبرتی می آورد برای هتاکی و تهدید و بعضا زنجموره بازی . ما هواداران مقاومت ایران از یاد نبرده ایم که چگونه بعد از این نوع مانورها ، سلحشوران اشرفی را به موشک و شبیخون گرفته اند . بدین دلیل است که اینبار هم ما بوی خون می شنویم . مسئله ، خانواده نیست بلکه توطئه رژیم غرق جنایات و بحران هاست زیر پوش خانواده . وزارت ننگین اطلاعات با همکاری مشتی مزدور خود فروخته بنام « انجمن نجات » که در حقیقت در پی نجات رژیم خونخوار حاکم از دست مجاهدین است ، در استان های مختلف ایران خانواده هایی را با تهدید و تطمیع وصل به خود می کند . آنان را آموزش و با خرج خود وزارت راهی عراق می کند. از وسیله نقلیه تا خرج هتل و خورد و خوراک و هر نوع ایاب و ذهابی به عهده وزارت بدنام است . رژیم در عراق هم کمیته سرکوبی دارد که در رأس آن جنایتکار با سابقه یی بنام « فالح فیاض » هست که در حمله های قبل ، نشان داده است که کاسه گرم تر از آش است . از آن تیپ مباشرانی که اگر خان بگوید برو کلاه فلانی را بیاور ، سر با کلاه به خدمت ارباب می برد . بنابراین دلاوران اشرفی در لیبرتی با خانواده روبرو نیستند بلکه دقیقا با دسیسه رژیم مواجه هستند . چگونه این اراذل هوچی برایشان این سئوال مطرح نشده است که رژیمی که محل اسکان اشرفیان را به هشتاد موشک می گیرد و یا شبیخون می زند ، چه شده که دلش برای ما و فرزندان ما سوخته است ؟  قهرمانان اشرفی در هرجا که هستند ، نشان داده اند که تا پای جان با این رژیم دد منش فاشیستی حتا با دست خالی و چنگ و دندان مقابله خواهند کرد و یک میلی هم کوتاه نخواهند آمد .

  رژیم خانمان برافکن حاکم از روز نخست با دهان به خون آلوده خمینی ملعون ، شیرازهٌ متحد خانواده ها را از هم  گسیخت . خمینی فتوا داد که از لحاظ شرع مبین ، خانواده ها موظفند اگر عضوی از آنان با مجاهدین یا مارکسیت ها هست ؛ برای ارشاد و به راه راست آوردن !! او معرفی اش کنند . پدر را علیه فرزند واداشت و برادر را علیه خواهر و هکذا . نگارنده خود در شیراز دیدم که یک مذهبی سنتی ، خواهر خود را که مجاهد خلق بود لو داد . خواهر اعدام شد و او مزدش را گرفت و  شد رییس آموزش و پرورش یکی از نواحی شیراز. دیگری لو داد و شد رییس آموزش و پرورش کازرون . ژیان قراضه یی دست چندم داشتم . یک روز زن مسنی دستش را بلند کرد . نگاه کردم دیدم به شدت گریه می کند . سوارش کردم و گفتم کجا می خواهد برود . زن در حینی که التماس می کرد که او را به شلاق بگیرم ، گفت به زندان عادل آباد . حکایت آن زن بیچاره این بود که حرف خمینی را باور کرده بود و برای ارشاد !! پسر دوازده ساله اش را با دست خودش تحویل سپاه داده بود که مجاهد است . زن می گفت خدا لعنت کند خمینی را که حرفش را باور کردم و با دست خودم جگر گوشه ام را به زندان انداختم . حالا قریب یک سال است که به زندان شهرمان داراب مراجعه می کنم می گویند اینجا نیست ، تحویل فسا داده ایم . فسا می روم می گویند باید در زندان جهرم باشد . به جهرم می روم می گویند اینجا نیست و تو به شیراز مراجعه کن . الان دو ماه است که یک پایم در زندان سپاه و پای دیگرم در زندان عادل آباد است و از پسرم خبری نیست . و هی التماس می کرد که او را کتک بزنم . حدسم این بود که طفلک را زیر شکنجه کشته اند همان طور که افشین حسن زاده شیرازی را در سن شانزده سالگی زیر شکنجه کشتند و دیگر به اعدام نرسید . اینگونه حکایت های دلخراش کماکان تا به امروز ادامه دارد . چند زندانی سیاسی داریم که تنها گناهشان سر زدن به اشرف برای دیدار با فرزند هست ؟ مگر قهرمان شجاع علی صارمی را به همین گناه بردار نکردند ؟ مگر نرگس محمدی با داشتن دو طفل و حال بیماری در زندان نیست ؟ چنین رژیم سنگدل تبهکاری دلش برای خانواده ها و اشرفیان می سوزد که با هزینه گزاف راهی عراق می کند ؟ نه ، این رژیم می خواهد به هر طریق و ُطرفه یی که شده آرامش را از مجاهدین سلب کند . تفرقه بیاندازد و جامعه را بدبین و نومید کند . طبیعی ست که فرزندان برومند ایران زمین ، فریب ترفند های رژیم را نخورند . چقدر خانواده ها در ایران و جهان داریم که امکان سفر به عراق ندارند ؟ شرط این سفر در ایران در خدمت وزارت بدنام اطلاعات قرار گرفتن است . و در خارج هیچ سفارت و کنسولگری عراق حاضر به دادن ویزا به خانواده ها نیست . پس این عده که تا جلو در ورودی لیبرتی می آیند ، بسیج شده وزارت ننگین و نیز سپاه پاسداران هستند و هیچ مبارز غیرتمندی که واقعا ضد رژیم باشد ، حاضر به ملاقات با این عروسکان خیمه شب بازی نمی شود . سازمان ملل ، آمریکا و اتحادیه اروپا باید واقف بدین امر باشند که نگذارند ، حمام خون دیگری در لیبرتی براه افتد .           

صفای با صفایان باد جانا

وفای با وفایان باد جانا

تو بگذر با کاروان از کوه و تنگه

که بدنامی برای خود فروشان باد جانا

   شرایط تحمیلی بر جنبش و انجام وظیفه خود فروختگان

                                                                             رحمان کریمی

به شهادت اسناد و مدارک مستند غیرقابل انکار تاریخی ، از قیام مشروطه تا به امروز ؛ که ایران و نیروی پیشتاز آزادیخواهانه آن همچنان درگیر استثنایی ترین استبداد سرکوبگر همه جانبه سیاسی و اجتماعی ست ، هیچ سازمان و حزب و گروهی شرایط به شدت دشوار و همواره تحت تهدید و تعقیب و هجوم مثل سازمان پر افتخار مجاهدین خلق نداشته است . نکته قابل تأمل اینکه این سازمان از باریکه های توفانی و سیلابی بی وقفه و بی مجال و فراغت گذشته است که در هیچ تشکلی نمی توان نمونه آن را پیدا کرد. چنین عبور سهمگین  و وقتگیری موجب یک سلسله شرایط ناگزیری می شود که مقتضیات ضروری را طلب می کند. سازمان یا حزب اگر از یک رهبری نیرومند و آگاه برخوردار باشد برای عدم گسیختگی ، وارفتگی ، غلبه بر ترس و نومیدی می بایست به بازسازی متناسب شرایط اقدام کند تا تشکیلات همچون یک سد سدید و دژ محکم ، استوار و تسخیرناپذیر در برابر انواع هجوم ها و توطئه ها ، بتواند پایداری کند. آنانکه افق دیدشان تا حد ظرفیت محدود شخص خود ، فراتر نمی رود مسلما این ضرورت و حکمت مبارزاتی و تاریخی را هم نمی توانند درک و هضم و جذب کنند و لاجرم روی چنین درخت تناوری که گویی پیکره اش را از پولاد ریخته اند ، نازکترین شاخه یی هستند که همواره در خود لرزه ها و وسوسه ها و شک و تردید ها احساس می کنند تا بدانجا که یا به پوچی مطلق برسند و یا به محاسبه و دلیل و انگیزه یی به صف دشمن بپیوندند. انگیزه برای یک شخصیت ضعیف اما به شدت متظاهر و خود پسند ، چندان مشکل نیست . مثلا ارث پدری می تواند او را با پای خود به پابوس دشمن ببرد و مأمور خارج کشورش کند برای جبهه گیری و مقابله با جنبش اپوزیسیون آلترناتیو ایران .و چنین بنده خدمتگزاری جرأت این را ندارد که به حضرت اربابی بگوید که قربان ! جبهه سنگین و مهاجم شما چه کرد که یک الف نازک اندام خانمی چون من بتواند ؟. ما در طول یک عمر مبارزاتی خود از این خائنان ، خائفان و خودفروختگان سیاسی زیاد دیده ایم به حدی که کوچک ترین شان از امثال خائنان امروز یک سر و گردن بلندتر و معتبرتر بودند . این دیگر جای چانه زدن نیست ، وقتی که آدم با پای خودش به هر تصور یا طمعی به خدمت دشمن برود ، از پیش وظیفه خود را که چه خواهد بود از بَر است . اپوزیسیون و کلا سیاست را کنار بگذاریم ، از دیدگاه روانشناسی انسانی ؛ چنین آدمی هم محکوم و خائن به حرمت و ارزش های بشری ست . یک ساقط شده حقیر اپورتونیست که از ابتدا عوضی به عرصه مبارزه وارد شده و بهتر همان بود که به ایفای نقش ژرنالیستی خود ادامه می داد و وارد معادلات پیچیده و دشوار سیاسی نمی شد . به درازنای تاریخ بشری ، خائن و خودفروخته داشته ایم . یکی از آنان را که همگان بر آن آگاهی دارند به عنوان مثال می آوریم : یهودا مسیح را به امپراتوری روم شرقی فروخت . فروش همان و ندامت و عذاب وجدان تا پایان عمر ، همان . چنان از خیانت خود شرمنده و منفعل و سرگردان شد که در تاریخ عنوان « یهودای سرگردان » پیدا کرد . در اینجا صحبت از مسیح یا دیگری نیست . خیانت به یک دوست خیانت است و خیانت به کشور خود هم خیانت است . نهایت تا خائن کی باشد ؟ کسی که دیگر مفاهیمی چون وجدان ، شرف و آبرو و معرفت و انصاف برایش معنای خود را از دست داده و براین اعتقاد است که « لوطی را حالا عشق است » و یا کسی که ته مانده یی هم شده از آن معانی نیک در نِهاد خود دارد و نهیب آن را گهگاه هم که شده می شنود ؟. وقتی شنیدم که خانم مورد نظر به ایران رفته است ، سوای جنبه های منفی و خیانتکارانه او ؛ برای شخصیت نیک و محترم پدرش متأسف شدم که هم دانشمند بود و هم ادیب و من در جوانی کتاب « دانش و هنر » او را خوانده بودم که در آن زمان آن نیکمرد چه دید باز و گسترده یی از رابطه دانش و هنر و ادبیات داشته است . منظور زنده یاد پرفسور دکتر محسن هشترودی ست . برای آن زمان بسیار با ارزش بود که اهل هنر و ادبیات بفهمند که قضایا همینطوری فله یی ، دیمی و صرفا ذوقی نیست . متأسفانه این خانم حرمت اجتماعی و علمی پدر را هم شاید به عشق ارث پدر ، رعایت نکرد. حالا لم می دهد روی مبل و می خواهد به چهره درخشان ، پر غرور و افتخار و درعین حال رنج و ستم های بی شمار دیده مجاهدین خلق ؛ چنگول بزند . نگارنده مذهبی نیست اما جا دارد این بیت را بیاوریم و اجالتا تمام کنیم :

پسر نوح با بدان بنشست 

خاندان نبوتش گم شد .

ما به تساوی زن و مرد معتقدیم . هر کاری از این برمی آید از آن هم می تواند برآید .                       

           یادداشــت هــای نــاگــزیر ( 1 )

                                                               رحمان کریمی

+ سی و هشت سال است که بوی گند و متعفن رژیم ولایت فقیه باندی معمم و مُکلا با نیروهای مسلح اوباششان بلند است و ما هنوز می خواهیم این جرثومه جنایت و فساد را برای مردمی که از ما آگاه ترند ، توضیح و معرفی کنیم !!

+ ژرنالیست های حرفه یی دست چندم ، ناچارند به نوشتن اما آنانکه شهوت تندشان روی « من » مبارک خود متمرکز است و با دیدن نام و عکس خود ، ارضا و حالی به حالی می شوند و برای چند روزی ، عقده های مزمن نهفته در درون را التیام می دهند ؛ بهتر است که خود را هر روزه ، ساعت ها در آینه محدب ببینند و تکثیر کنند .

+ ما با سایت هایی مواجهیم که اگر نه همه ، اما اغلب فاقد سواد و بینش دقیق سیاسی ، ادبیات و ادبیات سیاسی هستند. یک ارقهٌ بی مایه می تواند قاپ بقیه ساده دلان گوشی را بدزدد و باند برای خود راه بیاندازد . خط بدهد که فلانی را به این دلیل یا آن دلیل ، بایکوت و بهمانی را مطرح کنید . این یکی از بیماری های اخلاق اجتماعی ماست که سابقه یی کهن دارد و کسی هم بدان اهمیت نمی دهد یا اصلا متوجه آن نمی شود .

+ چنین هفت خطی که اتفاقا خود را سینه چاک و کاسه داغتر از آش هم نشان می دهد ، بویی از ضوابط مطبوعاتی و رسانه یی نبرده و تنها بلد است سایت راه بیاندازد . عمده برای او ، اصل و نوع رابطه با افراد است . بر این اساس لقمه گیری چرب یا کم چرب می کند . این بیماری هم در خاطرات دور و دراز مخلص ، جا پا دارد ، نهایت در عهد خمینیست های کثیف شیاد ، دیگر در خارج کشور سر به رسوایی زده است . من مدت های زیادی ست که شخصا و به ناگزیر رابطه ام را با چنین عنصری قطع کرده ام ، هر چند در حق خودم جز لطف و عنایت ندیدم . اما ما برای خود زندگی نمی کنیم . در عرصه اجتماعی ، منافع جمع مطرح است و نه فرد . و چون قطع کردم ، کمر به انتقام بست و در حوزه های تحت تلقین و نفوذ خود ، علیه مخلص با رندی خاص خودش ، سمپاشی کرد .

به راستی با این صفات موذیانه روباه مسلکی ، چگونه می خواهیم با گرگ های اَبر شیطان حاکم مقابله کنیم ؟ آیا باید در جامعه ما هر کس با هر مرام و مسلکی که باشد ، دستش که رسید سر هر ساده دل ظاهربین خوشباور ، کلاه بگذارد ؟