۱۳۹۵ مهر ۱۹, دوشنبه

سایه شوم شبه خمینی ها و خمینی بر تاریخ نه چندان دور ایران



          سایه شوم شبه خمینی ها و خمینی بر تاریخ نه چندان دور ایران
    
                                                                                             رحمان کریمی

     نگارنده می کوشد بنا به حوصله خوانندگان امروزی و تنوع عظیم و پهناور « فضای مجازی » با حفظ محوری موضوع ، آن را تا حد ممکن به اختصار برگذار کند.
    در دوران پر انحطاط قاجاریه ، خان ها و ملایان هرکدام اعمال نفوذ سیاسی خود را داشتند. منافع و مصالح آنان همواره مد نظر دولت مرکزی و در رأس همه ؛ شاه بود که خودش از زمره بزرگ مالکان می بود. در زمان سلطان صاحبقران ناصرالدین شاه ، پسر قلدر و بی رحم او « ظل السلطان » حاکم اصفهان بود . در اصفهان ملایی بود بنام « آقا نجفی » . این آخوند پرروتر از حاکم ، اراذل و اوباشان و گردن کلفت های لات و لوت را دور خود جمع کرده و با چرب کردن سبیل شان به عنوان مریدان سینه چاک حافظ حکومت شرعی آقا نجفی در خدمت بودند. مخالفان و نیز خطاکاران را می گرفتند و می بردند پیش « آغا » اگر پول ولمی داشت مورد عفو و عنایت قرار می گرفت وگرنه حد و تعزیر در محضر ملا بر آنان جاری می شد. ظل السلطان قلدر مغرور و حاکم ، دید اینجوری کارش پیش نمی رود . به آخوند نجفی پیغام داد که به شاه بابام می نویسم تا تو را از اصفهان تبعید کند . او جواب داد که من به امپراتور روس می نویسم تا شاه بابات را از ایران تبعید کند . این نوع آخوندهای همجنس خمینی هر وقت میدان برای جولان پیدا می کردند ، چنین بودند. البته روی سخن من با تمامی آخوندها نیست . همچنان که امروزه کم نیستند که با سیاست جنایتکارانه و فاسد خمینیست ها مخالفند. اینجا جای بحث آن نیست . از نظر نگارنده آخوند « میرزای شیرازی » فتوا دهنده تحریم تنباکو از نجف ، بدین دلیل علم شد که بعد از انعقاد قرار داد کمپانی ژری با ناصرالدین شاه ، کمپانی تصمیمش عوض شد و حساب کرد که کشت تنباکو در هند شرقی که در دست خودشان بود به صرفه تر است. اگر قرار داد را فسخ می کرد باید غرامت می پرداخت . عراق هم مستعمره امپراتوری بریتانیا بود . بنابراین به کلاه شرعی متوسل شدند تا ناصرالدین شاه ناگزیر شود که یکجانبه قرارداد را نقض کند . کرد و غرامت که نگرفت ، غرامت فسخ را هم به کمپانی ژری از جیب مردم ایران پرداخت . به هر حال محمدعلی شاه دیکتاتور هم خلع شد و رفت پیش اربابش امپراتور روس و بعد هم سر و کله اش در ترکیه پیدا شد که با پز شاهانه !! در خیابان قدم می زد. آخرین پادشاه قاجاریه پسر محمد علی ، احمد شاه بود. جوانی بیمار مزاج و نرم خوی . امپراتوری بریتانیا به اسم دعوت او را به لندن آورد و قرارداد تحمیلی 1907 را گذاشت جلوش تا امضا کند و او امضا نکرد . بعدها کی امضا کرد ؟ « رضاشاه کبیر » !! . رضا خان به رهنمود سید ضیاء الدین طباطبائی سر سپرده انگلیس ، چهره ملی به خود گرفت تا به حدی که اتحاد شوروی هم در ابتدا گول او خورد و خیلی ها در ایران. حتا شاعر وطن پرستی مثل « ملک الشعرای بهار » . یک تعداد از عوامل شناخته شده سینه چاک انگلیس را از جمله فرمانفرمائیان پدر مریم فیروز همسر کیانوری هم دستگیر کرد تا قسمش راست باشد! . رضاخان مطابق شرایط نوین ایران بعد از قاجار و نیز موقعیت بین المللی می بایست به تحکیم قدرت مرکزی مجدانه اقدام کند. اتحاد شوروی در سراسر مرز شمالی همسایه ایران شده بود . و حزب کمونیست هم با چهره هایی چون اردشیر آوانسیان ، نصرالله اصلانی ، پیشه وری و تقی ارانی ، صمد کامبخش ، رضا روستا مخفیانه فعال شده بودند و این پیش از ماجرای 53 نفر می بود. رضا خان شاخ آخوندها و خوانین را مهره کرد اما نه به گونه بنیادی و توضیح و تشریح نظری و تاریخی و آگاه کردن توده های مردم . او می خواست فقط قدرت مرکزی خود را تثبیت کند. در جنگ جهانی دوم ، وقتی هیتلر جبهه روسیه را تا دروازه استالینگراد گشود ، متفقین چاره یی نداشتند جز آنکه از طریق شمال ایران به ارتش شوروی تسلیحات ضروری را برسانند . رضاخان اعلام بی طرفی کرد. این بی طرفی که برای اذهان ساده مزه می دهد به نفع هیتلر بود یعنی متفقین شوروی را تنها بگذارند تا شکست بخورد. در آن زمان ترکیه با هیتلر بود و از آن راه نمی شد. متفقین وارد ایران شدند و شاه کبیر را به جزیره موریس تبعید کردند . رضاخان پیش از عزیمت از راه اصفهان با پای خود به خانه محمدعلی فروغی می رود تا او پیش انگلیس واسطه شود و قول بگیرد که پسرش محمد رضا را به جانشینی قبول کنند و فروغی اقدام کرد. محمد رضا برخلاف پدر عنصری ضعیف و به شدت دو شخصیتی و همواره نیازمند یک تکیه گاه قوی بود. سکان سیاست افتاد به دست محمدعلی فروغی ها ، ساعد مراغه یی ها ، صدرالاشراف ها ، تقی زاده ها و نوع علا ها . عجبا که این مهره های سرسپرده انگلیس میدان بسیار فراخی برای ملایان و خان ها باز کردند و یادشان به اصطلاح به دین تعطیل شده ، افتاد . شاه جوان ضعیف هم فکر می کرد با تشکیل حزب توده ، آخوندها نیروی مطمئن و قابل ملاحظه یی جلو کمونیست ها هستند. ملایان که در آب های گل آلود ، همیشه شناگر و ماهیگیر ماهری بوده اند به میدان آمدند و چه جور هم . در همان سال های اولیه هست که « تحریرالوسیله » خمینی جلاد شیاد بیرون می آید که : « هرکس پیامبر ص را دشنام دهد واجب است بر شنونده که او را بکشد . مگر اینکه بترسد برجان یا عرضِ خود . و اگر برمال مهمی از خود بترسد در این صورت قتل دشنام دهنده جایز نیست » . خوب دقت کنید چگونه حیله آخوندی را بنام « تقیه » در این گفتار پیاده کرده است . سال ها باید بگذرد تا ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کار شوند و او را به قدرت برسانند تا بدون تقیه در باره سلمان رشدی بگوید : « از مسلمانان غیور می خواهم تا در هر نقطه که مؤلف کتاب آیات شیطانی و ناشران آن را یافتند سریعا آنها را اعدام نمایند. و هرکس در این راه کشته شود شهید است » . دیگر بیم از جان یا مال در میان نیست . مطلق بی شرط و شروط کشتن است . این زهرآگین درنده بی رحم وقتی « کسروی » را می بیند در کتاب « کاشف الاسرار » خود می نویسد : « ... گفتار بی خردانه آن تهی مغز مدعی پیغمبری با این فراخوان به همکیشان دیندار ما ، برادران پاک ما ، جوانان غیرتمند ما ، هموطنان آبرومند ما ، این اوراق ننگین ، این مظاهر جنایت ، این شالوده های نفاق ، این جرثومه های فساد ، این دعوت های به زرتشتی گری ، این برگرداندن به مجوسیت ، این ناسزاهای به مقدسات مذهبی را بخوانید و در صدد چاره جویی برآیید . بایک جوشش ملی ، بایک جنبش دینی ، با یک غیرت ناموسی ، بایک اراده قوی ، بایک مشت آهنین باید تخم این ناپاکان بی آبرو را از زمین براندازید » . محبت کرده این قسمت آخری از گفتار خمینی را به مداقه مرور کنید و ببینید با چه شیادی ، تهمت زنی و دروغ های آشکار ، متعصبان قشری دینی را علیه کسروی و یارانش بر می انگیزاند تا قتل او عملی شود. خمینی در این گفتار هنوز به اجتهاد نرسیده است . سنش حدود 40 سال است و چاپ اول کتاب را هم بی نام بیرون می دهد . زنده یاد کسروی یک مورخ ، دانشمند و مصلح اجتماعی بود . او نه تنها با اصل دین سر مخالفت نداشت بلکه می خواست دین و مذهب را از مجموعه بسیار عظیمی از خرافات و موهومات و جعلیات آخوند ساخته ، پاک و تطهیر کند و خود او عنوان مناسب « پاکدینی » داده بود. خمینی شیاد او را فاسد ، مجوس و برافکنده کننده دین معرفی کرد تا او را به قتل برسانند . وقتی کسروی به قتل رسید همه درگیر کار خود بودند . پایان دوره مجلس چهاردهم بود و دولت قوام سرگرم شیره مالیدن سر استالین و احزاب مترقی آن زمان حزب توده و حزب ایران بود . این احزاب را به کابینه برد و پست وزارت و وکالت و مدیرکلی داد . دیگر کسی وقتی برای جریان ترور کسروی نداشت !
   پس بار دیگر باید به تأکید گفت که پدیده شومی بنام خمینی در سال 57 نه بی سابقه بود و نه غافلگیر کننده . آنچه مهم است اینکه فقط به ظواهر امور سیاسی چه در سطح مملکت و چه جهانی قانع نشویم ، باور نکنیم و به اتکای تجزیه و تحلیل ، مو شکافی ، به عمق مسایل و تضاد و تناقض های نهفته در متن و بطن موضوعات و افراد و شخصیت های بازیگر باریک شویم تا به واقعیت ها دسترسی پیدا کنیم .          

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

۱۳۹۵ شهریور ۲۴, چهارشنبه

تبریک ــ این پیروزی بزرگ استراتژیکی ، بیانگر پیروزی نهایی محتوم است



              این پیروزی بزرگ استراتژیکی ، بیانگر پیروزی نهایی محتوم است

   فرزندان و جگرگوشه گان بی نظیر و قهرمان ایثارگر اشرفی به سلامت و پیروزی به آلبانی رسیدند. این یک شکست استراتژیکی برای اهریمنان خونخوار حاکم بر ایران دربند و لاجرم یک پیروزی استراتژیکی برای مقاومت سختکوش و سرفراز ایران زمین است. دلیل هم کاملا واضح . خمینی و خمینیسم بخصوص از سال 1360 به بعد کمر به نابودی یا کمرشکستن مجاهدین خلق گرفت . شدت و حِدّت واقعی این تصمیم جنایتکارانه و ضد بشری از تاریخچه زندان های مخوف شروع شد تا هجوم فیزیکی و روانی و تبلیغاتی در تمامی حوزه های ملی ، منطقه یی و جهانی . مرکز ثقل این هجوم ، ارتش آزادیبخش بود که چون بعد از جنگ ، عراق جولانگاه و چراگاه راحت و بی مانع جدی گـُرازان و گرگ ها دین دکان قرار گرفت ؛ براین باور و امید شدند که با حذف این ارتش ملی تنها رقیب سرسخت مزاحم را هم خیال خود را از مجاهدین خلق راحت کنند و هم به مردمان به تنگ آمده ایران بفهمانند که قوی ترین شما را به زانو درآوردیم و در محاسبات ملی و بین المللی برای همیشه حذف و پاک کردیم ، بنابراین راهی دیگر نیست جز آنکه خود را جمع و جور کنید و با رژیم ما دمساز و همساز گیرم که به بهانه اصلاح طلبی و مبارزه غیر خشونت طلبی !! ما با آوردن و پر و بال دادن های فاقد پرواز از بام خودمان ، حواسمان هست که این زمینه بقای رژیم را کور نکنیم . راز و رمز مقاومت که سرلوحه مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت است و تجلی آن در اشرفیان قهرمان به آشکارا و اشکال مختلف تعریف و تثبیت شده است در همین نا امید شدن از سیاست جهان نامساعد و چند چهره و سوداگر است که تا کنون دست از اهریمنان برنداشته و به بهانه ها و لطایف الحیل های به شدت موذیانه و آب زیرکاه کوشیده است که از سقوط محتوم این ضد بشران جنگ طلب و تفرقه انگیز ؛ جلوگیری کند. بیاد بیاوریم هجوم ها و موشک ها که خم به ابرو نیاوردند و کوبلر ها را واسطه و توجیه گر حقایق کردند. بیادبیاوریم که مزدوران حقیر به سالیان تبلیغ کردند که رهبران نمی خواهند اشرفیان از عراق بیرون بروند و مرگ و میر آنان برایشان مهم نیست مگر جنبه تبلیغاتی آن و از زمانی که به همت مقاومت بی سابقه قهرمانان اشرفی و تلاش و پیگیری بی وقفه مسئولان تحت پرچمداری پرتلاش مریم قهرمان ، جهانداران ناگزیر به رعایت شدند و فرزندان دلاور میهن راه به آلبانی بردند این دکه های رسوا و کساد مزدوران براین ساز استوار شد که مجاهدین را از عراق بیرون کردند.
   رژیم نمی خواست که دشمنان سوگند خورده و تا پای جان مصمم ، از تیر رسش خارج شود . او قاطعانه می خواست یا نابود کند یا آنان را به انفعال و تسلیم وادارد و این برایش یک استراتژی حیاتی و بقا بود. چنین است که ما می گوییم شکست این استراتژی ، به معنی پیروزی استراتژیکی مقاومت ایران است .
   ما این پیروزی شگفت را به رهبران مقاومت ایران خاصه مریم قهرمان و مسئولان سازمان مجاهدین خلق و کوششگران شورایی و تمامی هواداران وفادار و ملت ایران و همه آزادیخواهان جهان ، با غرور و شادمانی تبریک و تهنیت می گوییم که می دانیم فردا از آن پایداران است .
            فرشته و رحمان کریمی  
          10 سپتامبر 2016           

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

نگاهی عمیق تر به گـُرگرفتگی آتش زیر خاکستر سانسور و اختناق



باش تا صبح دولتت بدمد
کاین هنوز از نتایج سحر است
                            حافظ
غم این خفته چند
خواب در چشم ترم
می شکند.
               نیما یوشیج

                       نگاهی عمیق تر به گـُرگرفتگی آتش زیر خاکستر سانسور و اختناق

                                                                                                                     رحمان کریمی

    بی هیچ گزافه گویی ، مجاهدین خلق ایران و مبارزان راستین راه آزادی ؛ بار و جورکش بدترین مرحله تاریخی ایران بوده و هستند. ثقل طاقت فرسای این بار بی سابقه بردوش مجاهدین خلق است. خون دل می خورند ، می ایستند و در تمامی جبهه های مقابله با پدیده شوم و خونبار و سرشار از نحس و نکبت و تقلب و زد و بند و دروغگویی خمینیسم با پرداخت سنگین ترین بها می رزمند و ایران و ملت عاصی ایران را در منطقه و جهان نمایندگی می کنند. لغز خوانی ها ، سرزنش ها و اتهامات جعلی را تحمل می کنند و خم به ابرو نمی آورند. حقا که در عصر ما ، چنین پدیده شگفت هدفمند و آزادیخواه در خور تأمل و بازبینی مجدد دارد از اعماق مسایل و حوادث .
  اینک که به یمن انتشار فایل صوتی مرحوم منتظری ، داغ دیرینی بر دل و جان ها و ننگ و نفرینی بر پیشانی سیاه خمینی و رژیم تبهکارش تازه شده ؛ جا دارد که بیرون از احساسات تند زودگذر ، نگاهی عمیق تر به این مهم داشته باشیم . آن رنج کشیدگانی که پیش و بعد ویا همزمان با قتل عام موحش سال 67 ماندند و خاطره های نا باور جانگداز را کتاب کردند ، چرا ما خوانده یا ناخوانده آنان و یادنامه هایشان را از یاد بردیم و امروز من هوادار بی یادی جدی از آن نازنینان معتقد و شرافتمند ، گویی که با فایل صوتی بس گرانبهای مرحوم منتظری تازه از خواب نوشین بیدار شده ام . سال های سال است که سازمان مجاهدین خلق ایران به تناوب و تناسب موقعیت فاجعه عظیم را در زیر سقف آسمان جهان فریاد کرده اند . و شاهد این امر ، خاطرات مستند و کتاب شده شاهدان زنده . مجاهدین خلق آنچه در توان دارند ، ذره یی کوتاهی نکرده و نخواهند کرد. از بسیج ایرانیان در میادین و معابر جهان گرفته تا بسیج پارلمانترها و شخصیت های حقوق بشری جهان . اما به عهده خانواده های جگرسوخته داغدار است و زندانیان سیاسی که در زندان ها با روح و گوشت و استخوان خود شکنجه ها و ستم ها و تضییقات بیشمار و روزمره پاسداران نظام مرگ را تحمل کرده اند که جلو دفاتر سازمان ملل متحد در کشورها حتا ایران ، اجتماع کنند و قطعنامه خود را به دفتر دهند. نباید بگذاریم که این آتش که شعله برکشیده است با گذشت زمان ، فروکش کند و از برنامه خارج شود. تا این رژیم تبهکار با تمامی بحران ها و تزلزل ها هنوز برسر کار است ، نباید این فرصت گرانبها را از دست بدهیم . باید از شخصیت های اروپایی و آمریکایی و غیره مجدانه بخواهیم که از موضع بشردوستی ، این فاجعه را از طریق مطبوعات و رسانه ها به اطلاع ملت خود برسانند. ارزش وجودی آنها غیرقابل انکار است اما باید پارا و بیان را فرا تر از حوزه ما ایرانیان بگذارند. دیگر آنکه اگر قتل عام تابستان سال 67 عظیم ترین است اما نباید فراموش کنیم که خمینی خونخوار و تبهکار و اتباعش از سال 60 قتل عام را آغاز کردند که تا به امروز به بهانه های مختلف ادامه دارد. جلاد معممی بنام خمینی ، هرگز پدیده یی غافلگیر کننده نبود. او در کتاب « توضیح المسایل » خود که سال ها پیش از به قدرت نشستن نوشته بود ، آشکارا خطاب به طلبه ها و آخوند ها می گوید که حد زدن و تعزیر و اجرای احکام شرعی به عهده شما و حق شماست . همین در خود کلی معنی و از جمله « ولایت فقیه » را دارد. ساواک شاه این کتاب را ممنوع کرد !  خمینی شیطان ملعون غریبی بود. او مثل سایه ساکت ، کنار آخوند کاشانی بود و لب از لب در ملاء برنمی داشت . او حامی فداییان اسلام که کارشان را با ترور زنده یاد احمد کسروی شروع کردند ، می بود. چون به قدرت نشست ، تروریسم را دولتی کرد و رهبر وقت فداییان اسلام یعنی صادق خلخالی قصاب را محرم خود. او مثل تمام شیادی های دیگرش ، نظام ولایت فقیه را « جمهوری اسلامی » خواند. در حالیکه نه جمهوری بود و نه اسلامی . چرا ؟ چون در همان ابتدای اقتدارش گفت : « اسلام یعنی آخوند » بر در و دیوار شهرها هم نوشتند. و ما از یاد نبرده ایم که معنایش هم کاملا واضح بود که نه اسلام مسعود رجوی ، نه اسلام مرحوم شریعتی که می گفت اسلام منهای آخوند ، نه اسلام زنده یاد کاظم سامی ، و نه حتا اسلام بازرگان . دقیقا اسلام حوزوی و آخوندی آنهم از جنس خود پلیدش . وگرنه اسلام مرحوم طالقانی را هم نمی خواست . اسلام شاگرد سابق خود استاد جلال گنجه یی را هم نمی خواست که به خونش تشنه ، مرد . تعریف کلاسیک « جمهوری » کاملا معلوم است و چیز تازه یی نیست . وقتی نظام بر محور ولایت فقیه استوار است ، دیگر جمهوری یک جوک و دکور مضحک بیش نیست . خمینی ملعون و اتباع مثل خودش می دانستند که اگر به مدد رمزی کلارک و ژنرال هایزر و سفرای آمریکا و انگلیس در اواخر قرن بیستم از سر قیام یک ملت ، پریده  به حاکمیت رسیده اند اما زمانه خیلی پیشتر از آن است که خلافت مطلقه را تاب بیاورد. بنابراین از سر ملعنت و حسابگری ، رییس جمهور تراشیدند که در نهایت زیر دست همان ولی فقیه باید تِنگ و واتنگ و متناسب با شرایط زمانی جهان ، به صد شیادی نقش ایفا کند. خمینی و نظام پلیدش خیلی از معادلات سیاسی و اجتماعی را وارونه کردند ، بهم ریختند و مسخ کردند  که لااقل در تاریخ معاصر جهان بی سابقه بوده و هست. این رژیم آدمکش مکار متزلزل حتا مفهوم و مرز « پناهندگی سیاسی » را هم مخدوش کرده است . تقریبا سی سال پیش بود که زنده یاد غلامحسین ساعدی مقاله جالبی نوشت که « پناهنده واقعی سیاسی کیست ؟ » . زنده یاد گوهرمراد تبریزی زنده نماند تا ببیند امروز را که تعدادی از ایادی رژیم که یا سابقه بازجو و شکنجه گر دارند و یا تا دیروز سفیر تروریست پرور رژیم در اروپا بوده اند و حال با در اختیار داشتن رادیوها و تلویزیون های حامی رژیم ؛ نقش « اپوزیسیون » !! به اصطلاح اصلاح طلب !! بازی می کنند . اصلاح طلب به همان مفهومی که آخوند مکار روحانی مدعی آن است که شاهدش هم « پورمحمدی » جلاد بی رحم می باشد که بعنوان وزیر دادگستری کابینه اصلاح طلبان !! ، به جنایت خود مباهات می کند . ما باید همگام و همصدا با مقاومت سرفراز ایران ، ارزش های مفاهیمی لغات را از دست ندهیم تا مبادا ناخواسته خلط مبحثی پیش آید.
  پیش بسوی پرونده گشایی قتل عام 67 در دادگاه بین المللی لاهه .    

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed