ورجاوند سرداری از تبار قهرمانان اسطوره و تاریخ

                                                                           رحمان کریمی

آنگاه که ابودجال قتال شیاد حوزوی

با بدرقهٌ ابرسوداگران جهانی ، که می دانی و می دانم

بر لشکری از دجالگان و جاهلان بی رحم فرصتی فرود آمد

کسوفی سهمگین چونان بختک پر کابوسی

چنان بر سینهٌ فلات اهوراییان نشست

که خرد خام در ناباوری باخت خویش

بناگزیر به تبعیدگاه  « حیات خفیف خائنانه » رفت

تا به حیرت و حسرت ، عمر آرمانی خود را تمام کند .

شهامت عام و خاص ، منکوب و مرعوب وحشت شد

سعید و شکری و سعادتی را از میان برداشتند .

میهنا ، ای میهن

خلقا ، ای خلق

بشرا ، ای بشر !

آیا کس ندارد این فلات آتشکده های خاموش

تا برخیزد و با فریادها ، مشعل ها برافروزد

برای  آزادی ؟

تا شارح مشروح تاریخ

از سازندگان امروزین خود، شرمنده نباشد

ورجاوند سرداری از تبار قهرمانان اسطوره و تاریخ

چنان به دلیری برخاست

که از غریو پر خروش فریادش

دیواره های سیاه دل قلعه ابودجال را بلرزه درآورد .

میهنا ، ای میهن

خلقا ، ای خلق

شرفا ، ای شرف

غیرتا ، ای غیرت !

مفهوم پر رنج و ایثار و افتخار مقاومت را

نه میوه چینان فرصت جوی درمی یابند

 نه خرده مزدوران و خائنان خودیاب

و نه از پای افتادگان و ره گم کردگان حواشی صحنه .

جنون ابودجال ، سرریز شد و فرمان قتل عام داد

ستارگان میلیشیایی و پیشگامی را

به رگبار ظلمت برگرفتند .

قفس ها را آشیان عقابان کردند

و سوختند و ویرانه کردند هر چه باغ را .

خارستان ها ، گلگشت گل پرستان شد .

دل چه تنگ می آمد از هجوم بغض در گلو

از همرهان ناموافق و ایمان باختگان تسلیمی

دیدم هنوز پاسی از شب شیطانی نگذشته است

پرچم سپید و زرد از هر سوی در فراز

و دیدم ، زمان با پوز خنده یی شگفت

برآن سست عنصران وراجی

چه با یقین گام برمی داشت .

آن رهوار همیشه را ، بادپای خویشتن کردم

تا به جبههٌ پیل دلان ایمانی رسیدم

به جبههٌ مقاومت سرفراز ایران زمین .

مقاومت افشاگر تعرضی ، هر روزش

روز پیروزی ست .

                                           دهم ژانویه  2016

      بیا تا قدر یکدیگر بدانیم         که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم  ( مولوی )

بی هیچ مبالغه ، که مرگ در دوران شوم و نحس و نکبت بار ملا – پاسدار مزلف فاشیست و ضد بشر وطن فروش ؛ با چه شتابی میان ایرانیان جولان داد و همچنان می دهد . لعنت بر این ناکس ترین ناکسان مکار که دل و جان ها را بار انبار رنج ها و دردهای باور ناکردنی ، کردند و لعنت ابدی برآنانکه مستقیم یا غیرمستقیم ، وجدان و شرف و غیرت خود را با این پلشتان ملعون معامله کردند. دوست هنرمندمان منصور قدرخواه همواره در تب و تاب این فاجعه عظیم در کنار مقاومت سرفراز ایران زمین ، بی تاب بود . دل حساس او طاقت نیاورد و باز ایستاد ما که به شور و شوق پایداری درخشان و دشمن سوز مجاهدین خلق تا به امروز مانده ایم ، یاد و خاطره مبارزاتی آن نازنین هنرمند مقاومت را گرامی می داریم . به روان پاکش درود می فرستیم و تأثر و تسلیت خود را تقدیم رهبران قهرمانمان مریم و مسعود ، شورای ملی مقاومت ایران و تمامی یاران رهرو او و نیز جامعه هنرمندان متعهد ایران ؛ می کنیم .

      فرشته و رحمان کریمی     

                یک سخن فراز

    
                                                              رحمان کریمی

از خائنان و خادمان بی وطن ، دلم تنگ است

که اینهمه ، برای هر ملتی ؛ مایهٌ بسی ننگ است

شراب زمانه به هر جرعه یی که نوشیدیم

تو گویی که دُرُشتناکی از پارهٌ سنگ است

نازم محمد ملکی ، این شیر پیر گرگ ستیز

که همچو اشرفیان با اهریمنان در جنگ است

وحشی گـُرازان که شخم می زنند مزرع حیات وطن

دلیری شان از سودجویان پستِ الدنگ است

اگر فزونی گرفته دزد مال و جان و شعر و ادب

ازاین نظام غارتگران بی فرهنگ است

برای نام و مال و جاه ، مده شرف برباد

که وقت حسابرسی نه درین فرصت تنگ است

مجاهد خلق خوب می داند طریق زیستن را

ولی برای وطن آماده هر موشک و تیر خدنگ است

مغرض و جاهل را توان درک اصالت نیست

که در ضمیرشان ، پُررو منی سردار و سرهنگ است

نخورده ام فریب خودگستری به روزگار هرگز

که از برون خوشآهنگ و از درون بدآهنگ است

جنازهٌ مرا در وادی بی نامان غریب بخاک دهید

که آزرده از جهان صادق گداز پرنیرنگ است