ــ 1 ــ
از فرمان آتش نهراسید
در شلالهٌ سرخ فام افق می دید
که عقابان از آشیانه ها
برخاسته اند .
آخرین گلوله
آخرین تبسم اورا
جاودانه کرد .
ارسال به:
چون به زیر چوبه دار رسید ، به آسمان نگاه کرد .
شلاله های خونین افق ، تپه های سپید ابررا شیار
زده بود . پرندگان ، بال گشوده ؛ چونان بادبان ها
بردریا می رفتند . از پشت دیوارهای بلند زندان ،
صدای آواز خوانانی به گوش می رسید که از ارتفاعات
پوشیده از برف می آمدند . ملایی که داد ظالمان را
با حکم مرگ از مظلومان می گرفت گویی که عیش
عصرگاهی اش منقص شده باشد گفت :
ارسال به:
.jpg)
