۱۳۸۸ مرداد ۱۶, جمعه

چــــه بی خــــبرهســـتید ، ای جــــلادها !


رحمان کریمی



این « سخن سلاح » در مراسم احترام به شهدای قهرمان شیرانشهر اشرف

با حضور مریم قهرمان پرچمدار آزادی بعنوان ادای دینی نه درخور ، خوانده شد .



این خونین کاکُل سرفرازی ها

برتارک تاریخ نشسته است ، به سال ها

ای جلادها !


چه بی خبر هستید ، ای جلادها !

چه بی رحم و ضعیف و ترسو

حقا که نامردی ست سلاح برروی سلحشوران بی سلاح کشیدن .

وشما

همان نامردان نامردید .

این چهره های گلگون ، وین استخوان های شکسته

راه بر تو بسته اند ، ای نافقیه افیونی

درشهر شهر ایران و درهرمعبرش .


ادامه مطلب


ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

برچيده شدن نظام ولايت فقيه....



برچيده شدن نظام ولايت فقيه مبرم ترين و اولين خواست ملت بپا خاسته ايران است


سرانجام بعد از سي سال استبداد مطلق العنان و همه جانبه ، نفس بُر و آدمکش فقاهتي ، ملت صبور و ستمديده و جريحه دار غرور و عزت و شرف و اعتبار بين المللي ؛ با دست خالي چنان بپاخاسته اند که ارکان به شدت ارتجاعي ، پوسيده و فاسد و تبهکار ولي شقي فقيه را در معرض ديد جهانيان به لرزه درآورده و به رسوايي جبران ناپذير کشانده اند . تمامي شعارها يک مخرج مشترک عمده و پايه اي دارد و آن مطالبه « آزادي و دموکراسي » مي باشد . مردم جان برکف به ميدان آمده ايران نيک دريافته اند که اولين و اساسي ترين مانع تحقق آزادي حتا در مقياس حد اقل آن نظام سرکوبگر و تروريست پرور و ضد بشري ولايت فقيه هست . اين دريافت ملي ، حاصل تجربه است . درتجربه هاي تلخ و گرانسنگ بوده که مردم در بند ايران به نخستين راه حل اساسي يعني ساقط کردن نظام ديکتاتوري لگام گسيخته ولايت فقيه رسيده اند . اصولاً موضعگيري هاي مبتني بر تصميم و اراده عمل بايد استوار بر شناخت تجربي و آگاهي لازم باشد . و امروز به شادماني مي توانيم بگوييم که ملت ما بدين نکته و نقطه رسيده است که با دست خالي و بدون حمايت خارجي و فقط با سلاح عزم و اراده و ارزاني داشتن جان و هستي به خيابان هايي به خروش و فرياد درآمده اند که در اشغال لباس شخصي هاي مسلح آدمکش و تک تيراندازان کمين کرده مي باشد . اين هم يکي ديگر از نشانه هاي بارز نامردي توأم با بيم و هراس و مکرو حيله نظام ولايت فقيه هست .

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

به کانون نویسندگان ایران( در تبعید )


رحمان کریمی


دوستان و یاران قدیم همیشه آشنا و اعضای جوان امروز

با گرمترین سلام ها اطلاعیه شما نشان داد که در بزنگاه های حساس و سخت تحمیلی و بی انصاف دنیای سیاست و اقتصاد با مضمون فی المثل بانک جهانی با نظم نوین ضعیف کش خود ؛ همچنان برسر معیارهای انسانی استوار و پایمردید . من از استعفای سرگشاده خود در گذشته از این کانون همانقدر شرمنده نیستم که امروز خاک پای شمایان را به دلیل یک موضعگیری ملی و بشری توتیای چشم خود کنم و روی نازنین تک تک شما را ببوسم . من هوادار مقاومت در برابر بی عدالتی ها و تجاوزات به حریم انسانی هستم به ویژه به حریم مألوف و مأنوس ملی خود . دعوا و اختلاف برسر کس و کسانی نیست . ما باید فرزند موقعیت های زمان خود باشیم .

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

۱۳۸۸ مرداد ۱۴, چهارشنبه

مـن نـدانســتم ، باغ پـُـر از داغ میهنــم دانســت


رحمان کریمی

هنگام

که فصل طلوع باغ رسید

از عطر شورش حیاتی گل های از یاد رفته

مَشام جهان را

ولوله خبر گرفت .


آه

ای باغ اهورایی

در اشغال « مؤمنان » دروغ فصل های بادیه

همچنانت زنده و شاداب بمانی به جاودان !

دربی نکوبیدند مهاجمان کوله بارشان ثروت و فرهنگ

مگر به تاراج و پاسداری « قِدیسان » دوزخی .


آه

ای باغ من فتاده در چنبره رنج های بیشمار !

در مصیبت نامه شب های سخت تو

عمرم غروب کرد در سطر سطر واژه ها .


اینک ،

در ستیز پرخروش برگ برگ تو

من ، شکسته دل سال ها

شادمان برمی خیزم تا آستان غوغایی تورا

سجده ها کنم .


دریغا که من ندانستم

درذات آتش

چگونه گل کنم .

شکوفه های گـُر گرفته تو هست

که می آموزدم بسی درس ها .


آری ،

من ندانستم

باغ پر از داغ میهنم دانست .

20 ژولای 09

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

۱۳۸۸ تیر ۳۰, سه‌شنبه

عجا یب الحکا یا ت و حقیقت الروایا ت( 14 )




رحمان کریمی

بخش دوم مصاحبه اختصاصی صدا و سیمای
« عجایب التصاویر و غرایب التفاسیر »

با :

تِرزیدنت تنها نظام مقدس جهان فانی و باقی و در راه



تِرزیدنت ــ اول دوربین ها را پشت به ما کنید ، چراغ ها هم بیاندازید توی صورت این خبرنگار بیچاره ! ما خودمان از نور ربانی از نوع فقاهتی آن در درخششیم ، حتا پشت تریبون سازمان ملل ... خب ! حالا می توانم با تو اتمام حجت کنم . راست بگو دُمت به استکبار جهانی یا منافقین و ملحدین و ضد انقلاب که بند نیست ؟ اگر بند باشد برایت گران تمام خواهد شد .

خبرنگار ــ یا سیدی تِرزیدنت ! مطمئن باشید .

تِرزیدنت ــ حالا برای رفع هرگونه شک و شبهه ، یک قسم حضرت عباس بخور تا بگویم دوربین ها را چاق کنند .

خبرنگار ــ حضرت تِرزیدنت ! من از اهل تسنن هستم .

تِرزیدنت ــ که اینطور ... گفتم ته دلم با تو قرص نیست و بوی عنبرفشان و گل محمدی خودمان را نمی دهی ، تا نگو این کاره یی ... حالا دوربین ها را راه بیاندازید تا ببینم از کفگیر این آقا پسر چه از ته دیگش بالا می آید . البته اگر کمی شعورداشته باشد بی خودی با جان خودش بازی نخواهد کرد . شما را به خدا خوب نگاه کنید ! از ترس رنگ به چهره ندارد . این از هیبت ابرقدرتی ولایتی – فقاهتی ماست . حق دارد بترسد ، گـُنده گنده های استکباری درکار ما ، مَچَل مانده اند . تکلیف این آقا پسر همین دور و برهای خودمان که از پیش روشن است .


ادامه مطلب



ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

۱۳۸۸ تیر ۲۵, پنجشنبه

عجا یب الحکا یا ت و حقیقت الروایا ت ( 13 )



رحمان کریمی


ــ 79 ــ


مصاحبه اختصاصی صدا و سیمای

« عجایب التصاویر و غرایب التفاسیر »


با :


ترزیدنت تنها نظام مقدس جهان فانی و باقی و درراه


ترزیدنت – تا سئوالات شروع نشده ، برادران بیایند روی پودری که سیمای ما زده اند ، یک نازکه سرخاب هم به دوتا قـُپ ما که فکل کراواتی ها به آن می گویند « گونه » بمالید و بفهمی نفهمی ماتیکی هم روی لب هایمان . مژه ها که ماشاءالله سرمه خدایی دارد . به نور چراغ ها ( منظورش پرژکتورها ست ) نمی شود اعتماد کرد مگر آنکه پشت تریبون سازمان ملل که آنهم نور ربانی بود . قصدم وجیه المنظر کردن خود نیست که از جمله دارایی های من است . می خواهم دل اضداد نظام مقدس و استکبار جهانی را بسوزانم . آنها بخیل اند آقا . دستت را با عسل تا آرنج بکنی توی دهانشان باز بخل می کنند . تمام منابع مملکت را که بگذاری روی میزشان باز به علت وارفتگی و بی نمکی خودشان ، بهت حسادت می کنند . من طی مکاشفات درونی و سربه جیب گریبان نهادن های متمادی واقف بدین امر شده ام که سبب دشمنی آنها با ما شرقی ها ریشه در تیپ شناسی و فیزیولوژی جسمانی دارد و لاغیر. چه می شود کرد ؟ بطور خدا دادگی تیپ ما بخصوص حوزه خاورمیانه خیلی بالاست . فکرش را بکنید ! دریای طلای سیاه زیر پای ماست ، معادن گرانبها زیرپای ماست ، آب های گرم ، بغل دست ماست . خودمان هم که از حیث تیپ تکیم . می خواهید حسادت نکنند ؟ حواسم پرت استکبار جهانی شد . ببینم ، تو چرا پریزیدنت را ترزیدنت گفتی ؟ نکند پشتت به استکبار جهانی و منافقین است . توطئه یی که در کار نیست ؟


ادامه مطلب


ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

۱۳۸۸ تیر ۱۶, سه‌شنبه

معرفی کتاب : شکنجه و شکنجه گر



رحمان کریمی


تحقیقی در باب « نظام شکنجه » در رژِیم آخوندی
نویسنده : حمید اسدیان ( کاظم مصطفوی )
طرح روی جلد : کار استاد رضا اولیا
انتشارات : بنیاد رضایی ها
چاپ اول : بهار 88

« شـکنجه و شـکنجه گر » اثـری ارزشـمند و تـاریخ مـکان

درعصر استیلای جبار سرکوبگر بی رحم ، خاصه استبداد دینی – فقاهتی ؛ روشنفکران اهل قلم و هنر به حکم ضرورت تاریخی وظیفه یی سخت مبرم و دردستور کار درک و اندیشه و تولید و عمل دارند . ادای این وظیفه حد اقل پاسخی ست به مردم تحت ستم و سرکوب ونیز شاهدی ست زنده برای تاریخ و نسل های آینده . درشرایط دیکتاتوری ، ارزشیابی و سنجش صداقت صاحب قلم و هنر براساس میزان ایفای این نقش متعهدانه دارد . نوع تولید ادبی – هنری متناسب با نیاز جامعه استبداد زده که فریاد ها همواره درگلو خفه می شود ، معیار واقعی آزادیخواهی صاحب اثررا بدست می دهد . هرگز نمی توان خلط مبحث کرد و ادعا را به جای عمل جا زد .

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

۱۳۸۸ خرداد ۴, دوشنبه

عجا یب الحکا یا ت و حقیقت الروایا ت ( 12 )



رحمان کریمی



ــ 71 ــ

پیرزنی می رفت و با صدای بلند می گفت :
ــ من ساعتی پیش ، خدا را دیدم .
عابران می پنداشتند که از سختی ایام اورا حواسی نمانده است .
رهگذری رند ، پرسیدش :
ــ خدای را به کجا دیدی ؟
گفت :
ــ دیدمش که آرام ، با لبخنده یی برلب برسر دار رفت و خاموش با من بسی سخن ها گفت .

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

۱۳۸۸ اردیبهشت ۳۰, چهارشنبه

وحشت از سرنگوني ، درد بي درمان رژيم

رحمان کريمي


آيا اين يک پيروزي بزرگ براي مقاومت سرفراز ايران نيست که گله وحوش حاکم بر ايران را
چنان آسيمه کرده است که زير قطب شمال هم ، قرار و آرام ندارد ؟


نشانه بارز تثبيت و امنيت خاطر مستبدان حاکم را در کاهش نيروهاي امنيتي و سرکوبگر و نهراسيدن از اپوزيسيون خود مي توان ديد. به نسبتي که رژيم ديکتاتوري، اپوزيسيون واقعي را در عرصه ملي و بين المللي مورد تعقيب و تهديد و تفتيش قرار مي دهد؛ مي توان عدم ثبات و شکنندگي آن را فهم و ارزيابي کرد.

گزارش سالانه پليس امنيتي سوئد (آوريل 2009 ) حاوي نکات قابل ملاحظه يي ست که اصل مذکور را تأييد مي کند. در بخشي از اين گزارش، چنين آمده است: «آنها ( يعني رژيم و عواملش ) هرگونه مخالفت عليه خود را يک تهديد مستقيم برعليه امنيت ملي ، ثبات داخلي و کنترل دستگاه حکومتي مي دانند و امکانات بسياري را چه درداخل کشور و چه درخارج از مرزهاي کشور براي متوقف کردن صداهاي مخالف رژيم و فعاليتهاي اپوزيسيون صرف مي کنند...» و در همين زمينه گزارش مي گويد: «در خارج از مرزها دستگاه اطلاعاتي و امنيتي سعي مي کند تا انتقادات ومخالفين را کنترل و يا خنثي کند» .

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

۱۳۸۸ اردیبهشت ۲۳, چهارشنبه

عجا یب الحکا یا ت و حقیقت الروایا ت ( 11 )


رحمان کریمی


ــ 65 ــ


برادری از کوچکتر برادرخود پرسید :

ــ حالا که دیپلم خیابان مترکن گرفتی ، می خواهی چه کنی ؟

ــ می خواهم به سپاه بروم .

برادر گفت :

ــ ای اپورتونیست !

داد زد :

ــ مامان ! دارد به زبان منافقین و کفار فحش می دهد .

برادر بزرگ مادررا متذکر شد که :

ــ دروغ می گوید . من دارم به زبان اسپرانتو با او حرف می زنم .

داوطلب کسوت سپاه جوش آورد که :

ــ مامان ! به جان امام راحل همین الآن باز یک فحش بدتر بهم داد .

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

۱۳۸۸ اردیبهشت ۱۸, جمعه

فـرّاشان و بچه فـرّاشان


رحمان کریمی


يا مـکن با فيلبانان دوســتي

يا بناکن خانه يي درخورد فيل
سعدي



نه گنداب را مي توان آب وجاروب وفرش کرد ونه دريا را با پوزهٌ کثيف پارس کنندگان ، آلوده .
وقتي از گردن کلفت هاي درصحنه کاري برنمي آيد ، کوچولوهاي حاشيه نشين بدنبال چيستند ؟
مبارزان و روشنفکران ضد استبداد درحساس ترين پيچ آزمون تاريخي قرار دارند ، قبولي يا رفوزگي
آنان بستگي به عملکرد شرافتمندانه ومنصفانه شان دارد.
رحمان کريمي


تاريخ ايران براين گفتار بزرگمرد جهانگرد تجربه اندوز يعني سعدي با بسي مصاديق و معاني يحتمل تکرار شده ، گواهي مي دهد . وقتي تاريخ مي گوييم ، عمدتاً تاريخ سياسي – اجتماعي مد نظر است . و به طبع تاريخ تمدن ايران در مجموع و خاصه درقلمرو انديشه و فلسفه و هنرو ادبيات ، منابع بسيار غني و سرشاري براي مطالعه و ارزيابي مي باشد . بطور کلي تاريخ حيات اجتماعي بشر ، کارنامه تضاد و تقابل است ؛ هم با عوامل جوي وطبيعي و هم با عوامل اجتماعي . انسان در سير تکاملي خود همواره از تضاد و تقابل گذشته است تا سامان يابي تفاهم آميز جمعي را حاصل کند . اگر جزاين بود ، بشر نمي بايست چند کيلومتر فراتراز عصرحجر گام بردارد . بنابه درک ، بنابه تجربه هاي نابرابري و بي عدالتي و استيلا جويي هاي مستبدان محيل بي رحم بوده است که به ويژه انسان معاصر مسلح به ابزار و اراده کسب آزادي و حراست از آن شده است . اگر در جامعه يي ، روشنفکران وظيفه و تعهد خود را درقبال ملت از دست بنهند و آن را باري به هرجهت برگزارکنند نمي توان ازتوده تحت ستم و سرکوب دايم انتظاري بيش از ظرفيت موجود آنان داشت .


ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed