نوشته های رحمان کریمی

ایـران مـن ای ایـران ، یـاران مـن ای یـاران !

2012-01-31T10:02:00.002+01:00

ایـران مـن ای ایـران ، یـاران مـن ای یـاران !

رحمان کریمی

ایران من ای ایران

یاران من ای یاران

دشمن به شکار آمد

بیهوده بکار آمــد

ما جنگل شیرانیم

از خیل دلیرانیم

ما را نتوان کوبید

ما را نتوان روبید

کوهیم و سرافرازیم

دشمن براندازیم

سیلاب و همه توفان

توفان و همه جوشان .

ایران من ای ایران

یاران من ای یاران

خیزید و بگوش آرید

بیهوش به هوش آرید

هرچشمه به جوش آرید

اشرف به خروش آرید

از سرچشمهٌ آزادی

صد جام به نوش آرید .

ایران من ای ایران

یاران من ای یاران

شب آمده لنگ لنگان

تا پای سحرگاهان

این مُرده نمی پاید

چون صبح به میان آید .

از خانه برون آیید

دیوانه برون آیید

گرگان خیابانی

غولان بیابانی

ترسیده ز هر سایه

وامانده ز هر مایه

وقت است که افروزیم

مشعل شویم و سوزیم .

ایران من ای ایران

یاران من ای یاران

امروز و چنین میدان

سرگشته همه دیوان

خیزید و براندازید

دشمن ز سر اندازید .

ایران من ای ایران

یاران من ای یاران !

2012-01-20T16:42:00.003+01:00

2012-01-20T16:02:00.003+01:00

اگر که « آزادی » خواهی عین عاشقی باشد

2012-01-09T10:15:00.002+01:00

اگر که « آزادی » خواهی عین عاشقی باشد با هجران کشیدن های دردمند و سرفرازی ها

رحمان کریمی

چرا بیش از هزارسال

« آتش به جان شمع فتاد کاین بنا نهاد »

آتش به جان بیدادگران فتد که برباد می دهند

هرچه خرمن و حاصل را .

چرا آتش به جان شمع فتد

آنگاه که هنوز می سوزد به شوق و انتظار

آتشکدهٌ دل های مشتاقان و عاشقان راه آزادی .

عشق حکایت جان و جانان است به روزگار بی عشقی

عشق حدیث ناتمام تمام ناشدگان است

با برق گلوله ها در تن و طناب دارها

بر گذرگاه های پاک فریادها .

آنکه به عشق معنی داد

حدیث دلدادگان را تمام نکرد

تمام نمی شود این حکایت دیرین

تا نرسد عاشق به وصل خویش .

عشق حدیث انسان است نه شمع و گل و پروانه ،

زیر سقف هوس خیز خانه یی .

عشق حکایت « فرشته » یی ست نگاهبان

در پرستاری سرگشته دیوانه یی صمیم و سمج

همیشه در جوش و طغیان و سرکشی .

حقا که امروز عشق همان بیابان های سوزان و خالی از

مجنون و خیمه گاه لیلا هاست

با خار مغیلانش در جان و به هر فرسنگش ، جلجتایی به انتظار

با صفی از سنگساریان و دشنامیان عرض وطول راه .

عشق ، تاریخ خونبار اما پراز غرور اشرفی ست

به زمانه یی که از یاد برده اند چه بسیاران راه و رسم عاشقی را .

شگفتا که از آن جبهه تا به هر جبهه ،

از آن خطه تا به هر خطه ، این عاشقان راستین آزادی اند

که دل نمی دهند به جادوی هوسباز روزگار زشت .

آزادی ، آن عروس هزار داماد نیست

تا هر بلهوسی ، هوس کند آن را به میل وبلغمی .

می دانی و می دانم که عاشقان راه آزادی

نه خرمن اند که برباد روند به یکباره

نه سبزپوش ایستاده یی بی جنبش ، همچو سرو .

نگاه کن ، نگاه ، نگاهی بی بغض و بی ریا !

پرچم از شعلهٌ جان افراشته اند ، افراشتگان اشرفی

وین چنین است که می سوزانند دشمن را .

این سلحشوران تاریخ اند که می دانند

می توان آلات و اسباب طرب ! جنایتکاران سادیستی را

سربه نیست و گم کرد ، اما خاطرهٌ جنایت را هرگز .

مستبدان ، این ساده ترین حکم تاریخ را

از سر بلاهت و جوع قدرت طلبی در نمی یابند

و به لاجرم از بدنام ترین بازندگان زمانه می شوند .

اگر که می شد خاطره ها را از صفحهٌ روزگار زدود

نه انسان را حافظه یی بود و نه تاریخش هرگز .

در سال های سیاه عبور ممنوع

این قهرمانان اشرفی بودند که سر برکف و کف زنان و پایکوبان

چنان شکستند دیواره های قطور قـُرق را

که بیدار کردند جهانی را که خفته بود بی هنگام

بر درگاه مشکوک هرحادثه ،

در خلیج نفت و خون و خدعه و دروغ .

اگر که « آزادی » خواهی عین عاشقی ست

پس نگاه کنیم به حکمت و عبرت تکامل و تغییر

به مبارزان میهن و مجاهدان سختکوش اشرفی .

هفتم ژانویه 2012

از دل خونین افق بهتر ، کاغذین گل های سرخ مجلسی ست !

2011-12-31T17:19:00.003+01:00

از دل خونین افق بهتر ، کاغذین گل های سرخ مجلسی ست !

رحمان کریمی

آماس سرخفام افق در عصرهای پاییزی

می برد مرا به عبادتگاه زخم آگین

جان های خسته از ستم ،

آنگاه که نباشدش به ایام انصاف و حرمتی .

چگونه می توانم خاموش بمانم

از فریاد ، از عصیان ، از بیداد ؟

مرامنامهٌ این پیر ، همچنان

آزادگی و وارستگی و حقگویی ست

گیرم که برنتابد و برنگیرد حتا قبیله دوست .

حقا که سر فرود نیاورده ام هنوز

به آستان قدرتی مگر که حق و حق .

چنین است ، آری

که خون می خورد دل خونین و خون می ریزد

بر صفحهٌ مخدوش این روزگار دروغ .

از کـُند فهمان قشریگرای روز همان رسد که از دشمن .

ما را هوای سود و سودایی نبوده و نیست

درین گذرگاه دوشاب پسند بداندیش کینه توز .

تو توفان آتشی نه نسیم شمال

دل نواز وقتیان و گلریز واژگان بی صاحب باغ

بر صفحهٌ خیال ساده پسندان روزگار .

ما را با دشمن همان

که گفته و سُفته و کوبیده ایم به سالیان

هرگز مباد پیرانه سر ، حتا به یک سلول با ناکسان در آشتی

این زخم غیردشمن است دریغا که می سوزاندم جگر .

شبگرد و درکوب و امیدوار کوی شما بودیم ای مردمان !

کس نشناخت این ساده دل زبان و دل یکی .

می پرسم ، پیش از آنکه بپرسند نسل های بعد

این چه رسم و آیین است

که قلیلی بیدار و گرم پیکار و دیگران درخواب ؟

این چه رسم و آیین است

که چون « صادق » آمدی میان خلق

« هدایت » ات کنند با دوستی ، به « پرلاشز »

برای آرامش ابد ! .

از ما گذشت و می گذرد آنچه مانده است

اما ما تا آخرین نفس که از آخرین مجال برمی خیزد

ایستاده ایم در برابر خصم و همچنان فریاد می زنیم :

مرگ بر استبداد ولایت فقیه وقیح و

زنده باد شور و شعور آزادی .

29 دسامبر 2011

هـنـگا م کــه .....

2011-12-10T10:53:00.002+01:00

به تازگی ایمیلی دریافت کردم با این عنوان « استاد معظم پیرخرفت فاسد رحمان کریمی »

سراسر توهین و نسبت های دروغ . صاحبنظران خبره مطمئنم کردند که مستقیماً از وزارت

بدنام اطلاعات رژیم اوباش فاشیستی حاکم برایران است . شعرزیر پاسخی ست بدان لجن

پراکنی .

هنــگا م کـــه ......

رحمان کریمی

هنگام که کاروان بخشنده ستارگان میهنم

از خارا کوهستان ها و خشکزاران توانسوز زمانه می گذشتند

و به صبوری ، روشنای خود را درظلمت شب می پراکندند

ما با واژگان آتشین خود ،

چاووشخوان آن کاروان در راه بودیم

هنگام که خورشید مقاومت خلق در زنجیرمان

بوسه می زد بر بوسه گاه اشرفیان قهرمان عصر سخت

( به تجدیدِ عهدی تاریخی از شرف و اقتدار عشق )

ما جان می گرفتیم از آن جانان در جوش و خروش بی مثال وقت .

هنگام که می رفتند به صد دشنام و تهمت دروغ

تا خاموش کنند مشعل ها را در آتشکده های بیداردلان

سرما نمی گرفت قلب این پیر را چرا که می دانست

در نا هموار پهنهٌ مسلط ظلمت

چه شعله ها که به سرکشی و افروختگی درکارند .

هنگام که بودند رهروانی که به پرسش نشسته بودند سرانجام کاررا

دانش قاصر این پیر دریافته بود که اینک ،

آغاز فصل دیگری ست درعرصه نبرد

چرا که قانون طبیعت برنمی تابد سکون و سکوت را به هرتقدیر .

هنگام که هنگامه یی بود شگفت انگیز و تماشایی و پراز هزار سخن ،

دراطلس جهان از عصیان عاصیان روزگار دسیسه و دروغ

ما شاهدان خشمگین دلشکسته یی بودیم

برسرنوشت ایرانشهر قهرمانانمان

در تختگاه جیره خواران نورسیده برمسند ستم

در « بابـِل » جدید .

هنگام که مرگ می رفت

تا با اوباشان جنجالی و اشرار مسلح همراه

سایه افکند بر خورشید شهر قهرمانان اشرفی

جهان درخروش و اعتراض بود به هر جغرافیای انسانی زمین

که جهاندارانش همچنان گیچ و گول و خاموش در سودای سود و سرمایهٌ فزون .

هنگام که اوباشان بدنام « وزارتی »

برگرفته بودند ما را به هر تهمت و نسبت دروغ

پنهانش نکردیم آن سرریز فرهنگ چاروداران بی سروپای آدمکش را

چرا که ما ماشکی نبودیم که از خود درشک بوده باشیم .

بنازم آن دینمداران مزلف مرام اوباشی را

بنازم و ببالم که چون دهان به هرزه بگشایند ،

خود بهترین معرف خویشتنند .

هنگام که منجمان ولایت پناه

به رصد نشسته بودند قیرگون آسمان شب را

تا مگر بجویند تردامن ستاره یی ، اما نه چونان بهرام جنگجوی

ما با ستارگان خورشید نشان اشرفی

که تو درتوی تاریکخانه های خاموش منتظر را

با آذرخش فریادهایشان در اوج ، بیدار و هشیار می کردند ؛

می رفتیم و از تیرباران هجوم ها و تهمت ها هراسمان نبود هرگز.

اگر که عمر به ناگزیر

بر طرهٌ بام نشسته است به بستن این دفتر

پس ما را چه باک از مرگ و دشنام ناکسان .

7 دسامبر 2011

قضاوت نهایی با تاریخ و نسل های آینده است ونه با خادمان خائن یا وادادگان خودگستر

2011-11-12T10:38:00.002+01:00

قضاوت نهایی با تاریخ و نسل های آینده است و نه با خادمان خائن یا وادادگان خودگستر

رحمان کریمی

این تازگی ندارد که هروقت کاروان پوینده و پرصلابت مقاومت ایران دراین عصر وشرایط سراسر دشوار و آمیخته به سیاست های زد و بند ابرقدرت ها ، به بزنگاه و پیچ تند و مخاطره آمیزی رسیده است از خائنان خادم که هم از آخور می خورند وهم از توبره ، گرفته تا پرده دریده مزدوران و مُوَدیان وطوطیان شکرشکن که حسرت نرفتن « قند پارسی » شان تا بنگاله به دل دارند ، همراه با تبلیغات مستقیم رژیم اوباش فاشیستی حاکم ؛ برای تخطئه ولوث کردن و شماتت و سرزنش سی سال مقاومت بی امان ، قیام و قعود می فرمایند البته از مواضع مختلف . نگارنده هنوز آنقدر مثل بعضی ها دچار بحران « منیّت » نشده ام که تمامی اعضای یک ارکستر نا هماهنگ را به یک چوب برانم . پیشانی سفید ها ازهرنوعشان سالیان سال است که امتحان خود را پس داده اند اما آنان که خود را ضد رژیم می دانند وما هم تا اکنون در آن شکی نداریم ، چرا باید سازشان را همزمان کوک کنند و آنهم دردستگاهی خوش تربرای ذوق وسامعه فاشیست های حاکم ؟ سال هاست که ملت دراسارت ایران وارد مرز فحش وناسزا و جوک وهزل برای رژیم شده است وتازگی ندارد . که مثلاً من خارج نشین فحشی هم چاشنی فرمایشاتم ، کنم . باورکنید که من هنوز دلم می خواهد با بعضی ها که با رژیم مرزبندی دارند اما بی هنگام به چهره مقاومت ایران چنگول می زنند ، دوستانه و خیرخواهانه برخورد کنم و بگویم که اگر خود را صاحب نظرمی دانید که صاحب نظر باید بی نظر باشد . اگرخود را ضد رژیم می دانید وامید گشایشی از هیچ زوایا و سطوحش را ندارید پس باید پرهیزگاری ناگزیر وضروری را مد نظرداشته وکاری نکنید که به هرحال بهره اش را رژیم ودست نشانده اش درعراق یعنی مالکی ببرد . یک صاحب نظر بصیرو عادل که با مهمترین مسئله روز مملکتش ، با دشمن شادی برخورد نمی کند .

مسئله یی که امروز ما ومیهنمان ایران با آن روبروست ، معادله چند مجهولی نیست . یک معادله ساده دوجانبه است . یک طرف رژیم ودولت سرسپرده عراق با حقوق بگیران ریزو درشت « وتنی » ! ونیز بین الدول حامی قرار دارد و طرف دیگر مجاهدین خلق و حامیان بین الملل آنان . گذشت زمان آشکارا نشان داده است که دولت ها خر خودشان را که همان منافع و مصالح استراتژیکی باشد می رانند و دراین رهگذر هم ازچنان استعدادی برخوردارند که نمایندگان ملت های خود راهم معطل می گذارند . خامنه یی ومالکی درباره اشرف قهرمان چه می گویند ؟ خامنه یی چشم داشته تا توسط دست نشانده اش رشیدترین فرزندان رزمنده راه آزادی را تحویل بگیرد . مالکی ناگزیراست که این قصد و برنامه را خاصه بعد ازدوقتل عام رسوا ، با مقادیری تئاتردیپلوماسی و حقوق بشری !! همراه و دنبال کند . دولت های با نفوذ از آمریکا گرفته تا دولت های اتحادیه اروپا و روس وچین وماچین ، با سکوت و بی عملی خود ؛ دست دو جنایتکاررا باز گذاشته اند البته با شیطنت و موذیگری دیپلوماسی و مردم فریبی . طرح مالکی که همان طرح خامنه یی باشد این است که سر موعد ضرب الاجل ، اشرفیان قهرمان ما را در استان های مختلف عراق تقسیم و پراکنده کند . حدس آن مشکل نیست که درآن صورت ارتباط اشرفیان با دنیا قطع می شود . سرنوشت سی وهفت گروگان اشرفی به ما می گوید که با این عزیزان چه رفتاری خواهند کرد تا بل با تهدید همراه با تطمیع آنان را راضی به رفتن به ایران کنند . اگر راضی نشدند خودشان زحمت را کم کرده ویکجا به زورتحویل دهند . آنوقت با این وضع سیاسی دنیا که می بینیم کی جلودار مالکی می شود ؟ انصاف و مروت و بی غرضی وداوری درست البته کار هرکس نمی تواند باشد .

سازمان مجاهدین خلق ایران و بشردوستان متعهد حامی چه می گویند ؟ می گویند اینک اشرفیان قهرمان توسط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل ، پناهجو شناخته شده اند تا پروسه پناهندگی آنان طی شود چه الزامی ست که آنان را جا به جا کنید آنهم در نقاط مختلف عراق و زیرسایه سرنیزه دولت مالکی ؟ دولتی که مرتب ازآن گزارش می شود که فرزندان عراقی را دسته دسته دستگیر ودرزندان ها بزیر شکنجه می برد با فرزندان ایرانی که به خونشان تشنه اند ، چه خواهند کرد ؟ تقاضای مجاهدین خلق قانونی و منطبق بر موازین بین المللی ست . رهبران و مسئولان تراز اول مقاومت سرفراز ایران می گویند : اگر قرار است که آنان متفرق و تقسیم شوند چرا به دنبال کشور ثالثی نیستید تا بعد از خروج از اشرف ، زیر نظر سازمان ملل وارگان های ذیربط ، مستقیماً بدان کشور یا کشورها منتقل شوند ؟ حال اگر بدین درخواست حق و مشروع پاسخ ندادند که هیچ ، آمدند تا به ضرب و زور اشرفیان را بیرون بکشند و باخود ببرند ، اگر خونی به زمین ریخت کی مقصراست ؟ رهبران مجاهدین خلق یا خامنه یی و مالکی و حامیان گردن کلفتشان ؟ آدم باید یا مأمور و معذور باشد یا تنگ نظر ، عقده یی ، تصفیه حسابگر وقت پیدا کن که با وقاحت ودریدگی مجاهدین را مسبب و مقصر معرفی کند .

باید گفت که معاصران چون درکوران یا درکنار وقایع عصرخود زیست می کنند ودرگیربا تبلیغات و تلقینات و حب و بغض های گوناگون و همه جانبه می باشند ، نمی توانند واقعیت ها را به درستی و تمام وکمال دریابند . معاصران با اهداف و اغراض و برداشت های مختلف شکل گرفته یا ناگرفته خویش به تحلیل و قضاوت عجولانه و ضد نگرش تاریخی می پردازند . جو حاکم بر زمان ، آنان را بی آنکه خود متوجه باشند در اشغال می گیرد و در نوع اندیشه و داوری تأثیرمستقیم یا غیرمستقیم می گذارد . این تأثیرگذاری هم در فردیت است وهم جمع و جامعه و احزاب و سازمان های سیاسی . اینجا ناگزیرم دگرباره یک نمونه تاریخی را اشاره کنم . امروز ما ایرانیان بابک خرمدین را یک قهرمان می دانیم و دراین جای شک و شبهه یی نیست . اما آیا درزمان خود بابک هم ، چنین بوده است ؟ بابک بیست سال با یارانش در برابر دستگاه جبار خلافت ( معتصم ) می ایستد و می جنگد . کشته ها می دهد و ازدشمن کشته ها می گیرد . خودمان را ببریم به آن زمان و ببینیم درباره بابک چه کسانی وچگونه قضاوت می کنند ؟ این دیکتاتور قدرت طلب برای رسیدن به قدرت فرزندان بیگناه مردم را به کشتن می دهد !! . هدف و آرمان برای او وسیله و بهانه یی بیش نیست ، او حکومت را می خواهد !! . این قضاوت کنندگان ازسر وسعت فهم و خوش انصافی ! حتا قادر به دیدن افشین هموطن خود نیستند که برای رسیدن به قدرت به آستانبوسی خلیفه می رود و تا سردارسپاهی هم می رسد . قشریون ظاهربین برای یک لحظه فکرنمی کنند که اگربابک تشنه قدرت بود وبدین آرزو می جنگید که بی عرضه تراز افشین نبود . اگربه اطاعت خلیفه درآمده بود جایگاهش بسی رفیع تراز افشین خائن می بود . قشریون ناخواسته با دشمنان جوراجور بابک همصدا می شوند. افشین ایرانی برای تکمیل و هموارکردن راه قدرت بیشترخود به نمایندگی خلیفه معتصم ، لشکر می کشد به محدوده اردبیل و طی دوسال جنگ نابرابر ، بابک و سپاهش را شکست می دهد . حال تجسم کنید که بعد از شکست چه هنگامه یی علیه او بپا می کنند و چه ها به فلسفه بافی و مغلطه و معرکه گیری که نمی گویند . اما تاریخ به گونه یی دیگر است . محکمه یی ست عادل و همه جانبه و ژرف نگر وقدرشناس . تاریخ برخلاف دشمنان و معاندان و مغرضان و قشری نگران به صراحت و حقانیت می گوید بابک یک قهرمان است هرچند که در یک نبرد نابرابر وناجوانمردانه به ظاهر شکست خورده است . مگر امروزهم همین حرف ها را درباره مسعود و مریم نمی زنند ؟ این است که با قاطعیت و اطمینان خاطر باید گفت : قضاوت نهایی با تاریخ و نسل های آینده است و نه باخادمان خائن یا وادادگان خود گستر .

برای اشرفیان قهرمان اقدام عاجل در دسترس است اگر دول با نفوذ غرب بخواهند

2011-11-05T10:12:00.001+01:00

برای اشرفیان قهرمان ، اقدام عاجل در دسترس است اگر که دول با نفوذ غرب بخواهند

رحمان کریمی

وقتی ما بچه بودیم و یک ده شاهی درکف دست ، می توانستیم از سوراخ جعبه یی ، شهرفرنگ را تماشا کنیم و برویم به عالم رؤیا و شگفتی ها . تصویر مناظر واماکن بود ولی تصویر دولتمردان فرنگ نه . صدای صاحب جعبه جادویی دوره گرد با تصاویر رنگی همراه می شد : « شهر فرنگه از همه رنگه » . البته درآن عهد کودکی به مخیّله هفت پشتمان هم خطورنمی کرد که روزی روزگاری مقیم فرنگ ازهمه رنگ بشویم آنهم به دلیل ارتکاب گناهان کبیره ، بصورت تبعیدی . پیرانه سر که به دنیای سیاست معاصرنگاه می کنم ، می بینم حق با آن پیرمرد کاسب نان شکمی یا به قول شیرازی ها « نان کـُمی » بود که با داشتن چند عکس ، توی کوچه ها داد می زد : « شهرفرنگه از همه رنگه » . آن بیچاره نه از الوان سیاست آن دیاران خبری داشت ونه از ملک و دیار خود . پدرسخت سیاسی بود ومن هم که فرزند خلف او بودم ازمیان همهٌ استعدادها ، استعداد سیاسی و تحمل اثرات و عواقب آن ؛ نصیبم شده بود . بی خود نبود که از عوام می شنیدیم : « یا نصیب یا قسمت » ! . روزی ازآن جادوگر پرسیدم : اسم شاه ایران را می دانی ؟ انگار که حرف گنده تراز دهان و قد وقواره ام زده باشم ، نگاه تیزی کرد و گفت : یه وجبی ! این فضولی ها به من وتو نیامده ... خب معلومه که پادشاه ما اعلیحضرت قدرقدرت رضاشاه کبیره . بیچاره نمی دانست که متفقین آن قدرقدرت را به جزیره موریس درآفریقای جنوبی تبعید کرده اند و پسرش محمد رضا را به جای او نشانده اند .

این را گفتم تا با نگاه کردن فقط به یک گوشه جغرافیایی سیاسی جهان ونوع تمرکز سیاسی برآن ، ترجیع بند آن پیررا بیاد آوریم و به مطابقه بگذاریم . آن گوشه ، یک گوشه پس افتاده و بی اهمیت نیست . هم دراقتصاد استراتژیکی ست و هم در سیاست که محکم سوار بر مصالح آن است . همین پریروز یعنی دوشنبه سی ویکم اکتبر، وزیرخارجه رژیم تروریست – فاشیستی ملا ، پاسدار به عراق آمد تا دردیدار با نخست وزیر غاصب ودست نشانده مالکی ، ابلاغیه جدید بزرگ عمامه داران فرمانده خامنه یی جلاد را تقدیم کند . الحق والانصاف چه دنیای سیاسی قشنگ و عادلی داریم . ساعت یازده همان شب که اکثر جنبندگان سیاره زمین یا درخوابند یا آماده خواب ؛ خاصه بیماران و مجروحان ؛ گردان های ارتش و پلیس عراق سمعاً و طاعتاً با رعایت قول وقرارهای بین الدول وبین الملل درنهایت احترام به حقوق و موازین انسانی ، با نورافکن های قوی و سروصداهای گوش نواز حقوق بشری به قهرمانشهراشرف شبیخون می زنند . برای آنکه حرف مالکی ودولتمردان ذی مدخلش دررعایت کردن موازین انسانی دروغ درنیاید ، رجاله مزدورهای جلو درب ورودی هم ، ازروی عِرق و غیرت خانوادگی و تعصب قومی و ملی و احساس شدید بشردوستی ؛ شروع می کنند به غوغا و ناسزاهای متناسب با اصول بشری !! . شبیخون واحدهای قتـّال به اشرف قهرمان ، صرف نظر از اهداف شوم و تبعات درراه آن ؛ یک دهن کجی آشکارو وقیحانه به بین الملل است که ما پشتمان به دولت های شما گرم است پس هرچه می خواهید کنفرانس بگذارید ، هرچه می خواهید بیانیه بدهید ولی جای کوه ا ُحُدی که ما برآن تکیه زده ایم ، نخواهد گرفت .

همین چند روز پیش بود که آقای « استیونسن » به جامعه جهانی فراخوان دادند برای یک اقدام عاجل به خاطر پیشگیری از یک قتل عام مهیب دیگر در اشرف قهرمان . تلاش و حمایت ایشان و تمامی پارلمانترها ، شخصیت های حقوق بشر، وکلا و روزنامه نگاران بشردوست ؛ جای سپاس و قدردانی داشته ودارد . اما تجربه دوسال اخیر نشان داده است که همچون امروز ، خامنه یی و مزدورش درعراق مالکی درعمل اعتنایی به آنهمه حمایت واعتراض های بین المللی ندارند . وقت کم و بس ضیق است . دیگر وقت یک اقدام عاجل است که آقای استیونسن بدان اشاره داشته است . جنایتکاران را فقط توسط بین الدول ــ آنهم دولت های قدرتمند غرب ــ می توان مهارو متوقف کرد . دولت ها سکوت که علامت رضاست کرده اند و انگار که نه انگار . حقوق بشررا در مناطقی دربوق می کنند و درجایی دیگر نه می بینند ونه می شنوند . راه حل عاجل این است که مجموعه متعهد به حقوق و شئون بشری یعنی همان شخصیت ها و پارلمانترها روی دولت های خود با فشار متمرکز شوند . افکار عمومی را ازفاجعه با خبرکنند . درغرب دموکراسی حاکم است آنهم برای نمایندگان ملت ها . گمان نمی برم که درصورت تمرکز کامل ، دولتی بتواند از مسئولیت شانه خالی کند . دیگر فرصت آن نیست که دوتا سئوال از فلان مسئول دولتی بشود و او مسئله را با یکی به میخ ویکی به سندان زدن از سر واکند . مردم ایران به ویژه خانواده هایی که عزیزانشان دراشرف قهرمان است از بشردوستان غرب ونیز ایرانی چشم حمایت کارساز دارند . غربی های متعهد باید دردولت های خود را بکوبند وبه تذکری و اظهاری قانع نشوند . بشردوستان متعهد ایرانی هم پیش ازآنکه فاجعه هولناک رخ بدهد ، باید برکنار از اختلافات عقیدتی و دیدگاه سیاسی به هرگونه که می توانند صدای خود را به گوش بین الدول و بین الملل برسانند . متعهدان با هراختلاف و فاصله دید ، در برابر دشمن مشترک نمی توانند محافظه کارانه یا مصلحت جویانه سکوت اختیارکنند . تاریخ ناظر براعمال ماست و آن را برای نسل های آینده به ثبت می رساند . تا آنجا که به مجموعه نفیس و کمیاب اشرفیان قهرمان برمی گردد ، آنان ننگ و خفت تسلیم را نخواهند پذیرفت . آنان چشم دارند تا جهان را چراگاه امن و امان درندگان نبینند و دولت با نفوذی پیدا بشود که آستین ها را بالا بروبد و به وظیفه عمل کند . مالکی حتا به انجام پروسه پناهندگی هم رضایت نمی دهد چون رضای او رضای ارباب است . کوتاه ترین و کارآمد ترین راه این است که بیست وهفت کشور اتحادیه اروپا اعلام پذیرش فرزندان برومند ایران زمین کنند . درپناه امنیت ، پروسه پناهندگی طی شود . ساکنان قهرمانشهراشرف همه صاحبان استعدادهای درخشانی هستند که درشرایط طاقت فرسای سال های اخیرهم ازجوش و جلا نیافتاده اند . سازمان پرافتخارمجاهدین خلق ایران هم که دیگر در لیست سیاه اتحادیه اروپا نیست ، پس مشکل کجاست ؟ دلخورو عصبی شدن خامنه یی و مالکی یا به خطرافتادن منافع اقتصادی ؟ آخر این پسندیده دولتمردان جهان غرب نمی باشد که جلو مشتی اشرار بی همه چیز تا بدین حد خود را خوارو حقیر کنند . خامنه یی ومالکی بیشتر به دول غرب نیازمندند تا دول به آنها . نهایت آنقدر طی سال ها آن رجاله ها را لوس و پررو کرده اند که شاید اکنون خودشان هم درآن گیر و بی تکلیف مانده اند . آخر شجاعت اخلاقی و سیاسی تا به کجا به ترس و احتیاط حول منافع و مصالح ، مبدل شده است ؟

در آخر باید تکرار کرد که این برگزیدگان متعهد بین الملل هستند که می توانند با فشار جدی خود ، بین الدول را برای یک اقدام عاجل و مؤثروادار کنند .

نقـدی متعهــدانه بر مقاله « بهار عربی و اثر پروانه یی »

2011-10-28T19:18:00.002+02:00

نقــدی متعهــدانه بر مقاله « بهار عربی و اثر پروانه یی »

نامه سرگشاده به مسئول سایت متعهد « آفتابکاران »

دوست عزیز حسین جان توتونچیان

از دوست نازنین و نیک سرشت و وفادار به مقاومت سرفراز ایران پرویز مصباحی نوشته یی روی سایت آمده با عنوان « بهار عربی واثر پروانه یی » که نمی توان در شرایط حاد و حساس کنونی ، ازآن گذشت و گفت : اینهم روی هزاران نوشته که در روز رقم می خورد . پرویزجان که مخلص قریب پانزده شانزده سال است که افتخار دوستی و مؤانست و مکالمت با او دارم ، تحت تأثیر مطالعه نظریه یک هواشناس و فیزیکدان آمریکایی ؛ مهمترین قانونمندی های سیاسی و اجتماعی بدان با اطمینان تطبیق و تعمیم و به دیگران تحویل داده است . ازآنجا که نوشته روی سایت آمده یعنی درمعرض دید و مطالعه عده یی دیگر خود را ناگزیر به ادای توضیحاتی ضروری می بینم وگرنه به راحتی می توانستم نظریاتم را با خود او درمیان بگذارم . گفتارم را عمومی کرده ام زیرا بیش ازهمه نسل جوان ایرانی آنهم درخارج کشور مد نظر دارم . اینترنت که دنیایی ست بزرگتراز دنیایی که ما درآن زیست می کنیم ، چنان اذهان را به خود مشغول داشته است که دیگر به ندرت سراغ کتاب و کتابفروشی و کتابخانه می رویم . نوشته یی که می تواند روی ذهنیت افراد اثر بگذارد نباید بدون بررسی از آن گذشت . ازآنجا که نه وضع مزاجی ام ایجاب می کند ونه حال وحوصله ، نکات را فهرست وار بیان می کنم :

1 ــ چه خوشآیند یا ناخوشآیند باید قبول کنیم که مشکلات سیاسی تنها محدود به حاکمیت دیکتاتورها و اعمال نفوذ سیاست های خارجی نیست . دقت شود که می گویم « تنها محدود » وگرنه آن دوعامل ، اصلی و پایه یی هستند و غیرقابل انکار . خصوصیات ما مردم هم دراین میان نقش عمده یی دارد که متأسفانه آن را مثل یک امرغیرقابل توجه ، جدی نگرفته و نمی گیریم . کلاً ما ملل مشرق زمین ایده آلیسم و ملل مغرب زمین به شدت رئالیست بوده و هستند . ایده آلیسم عیب وعلت نیست اگر که مارا از واقعیت ها غافل نکند و بنا به ایده ال شخصی خود به واقعیت ها ناخنک نزند . اگر فقط شناور ایده ال ها باشیم و ازآنجا به ساحل واقعیت ها نگاه کنیم ، بی برو وبرگرد دید ما تمامی واقعیت را نمی تواند آنچنان که هست ؛ ببیند .

2 ــ چنین است که بخش قابل ملاحظه یی از مردم ما ومردمان شبه ما ، ظاهربین وگوشی هستند . این یک ضرب المثل هست که می گوید : « فلانی عقلش در چشمش هست » . اجزا ، تشکیل کـُل یعنی کلیت برآمده از اجزا می باشد . متأسفانه درخیلی موارد ما برمبنای یکی دو جزء ، حکم به کلیّت می دهیم . این است که درعرصه سیاست و مبارزات سیاسی با سابقه صدسال آزادیخواهی ، هنوز درهزاره سوم میلادی گرفتار رژیم اوباش فاشیستی حاکم برایران هستیم ، این است که هر ازگرد راه رسیده یی یا فردی با پیشینه معین می تواند بخشی نه تنها از مردم عامی بل روشنفکران ما را هم فریبکارانه به خود مشغول بدارد .

3 ــ ما که سی ودو سال پیش بهار انقلاب را با خمینی دجال تجربه کردیم ، جا دارد که دربرابر حوادث با تأمل و ژرف وهمه جانبه نگری برخورد کرده و شتابزده با سرعت دستخوش اوضاع نشویم . تا این حد که ما « بهارعربی ، بهار عربی » می کنیم ، روشنفکران جوامع عربی از ابتدا نگفتند که هیچ بلکه شک هم کردند .

4 ــ حدود پانزده سال پیش آقای « ادوارد لورنتس » هواشناس و ریاضیدان آمریکایی نظریه « اثر پروانه یی » را مطرح کرد که به زودی فروکش کرد و در محافل جدی علمی آن را به منزله فانتزی درعلم تلقی کردند . دانشمند آمریکایی به طور تمثیلی پروانه را بکارگرفته بود . برای چه ؟ برای تفهیم این مسئله که هرکلیتی چه درعلم و چه درعلوم نظری واز جمله علم سیاست ، ازیک سلسله یا مجموعه ریز ودرشت اجزا بوجود می آید . او می خواست بگوید که مثلاً در اوضاع و شرایط جوی بسیار عوامل ذی مدخل هستند از سیگاری که بنده دود می کنم تا دودکش سربرآسمان برداشته کارخانه ها ، از دود وگاز اتومبیل تا باد وگاز مخرجی آدم و حیوان در وضع آب وهوا وجو زمین مؤثرند . حالا مخلص غیرمتخصص نمی توانم بیایم گاز صادره از یک گاورا در زمینه مسایل سیاسی و اجتماعی و انقلابی ملاک قرار دهم . « اثر پروانه یی » خالی از حقیقت نیست . بال زدن پروانه ها تا پرندگان کوچک و بزرگ ایجاد امواج هوا می کند که البته نظریه یی تازه نیست .

5 ــ دوستمان پرویز با آشنا شدن با نظریه « اثر پروانه یی » متأسفانه نقش یک تئوریسین سیاسی هم بعهده گرفته که مطلقاً نه درست است ونه جایز و بایسته . دانشمند آمریکایی صرفاً به عنوان یک تمثیل ظریف شاعرانه و بکارگیری یک جزء کوچک می گوید که اثربال زدن پروانه ها مثلاً در مکزیک می تواند موجب توفان در تگزاس آمریکا شود ! پرویزجان براین قیاس خوب هضم نشده می فرماید که : خودسوزی یک دستفروش تهیدست تونسی باعث انقلاب نه تنها در تونس که بل چند جامعه دیگر عربی می شود !! . درست مثل قطعات دومینو که یکی که افتاد بقیه هم پشت سرآن برای افتادن به خط می شوند . ایشان درضمن تئوری انقلاب را هم با نظریه « اثر پروانه یی » آن دانشمند به بایگانی تاریخ می سپارد و می گوید که نظریه « شرایط ذهنی و عینی » کهنه شده یعنی آن مرحوم را کفن ودفن کنیم و برویم به دنبال اثرپروانه یی ! . اشتباه دوستمان از اینجا ناشی شده است که تصورکرده « شرایط ذهنی و عینی » یعنی انقلاب یا ندایی برای انقلاب . شرایط ذهنی و عینی هزار چند وچون دارد چه در زمینه ملی و اقلیمی و چه شرایط و تأثیرات بین المللی . مضافاً برآنکه قدرتمداران جهان یعنی امپریالیست ها می توانند با بودن زمینه ذهنی و عینی ، مسیر حرکت را منحرف و تحت خواست خود درآورند . سال 57 خودمان نقطه عطفی ست که هنوز می توان حول آن مطالعه و بررسی کرد .

6 ــ « بهار عربی » ! که شروع شد مخلص به شهادت فرشته و منسوبانم و نیز چند دوست اهل بحث و نظر که از هواداران جدی مقاومت هستند ، آن را نه تنها جدی نگرفتم بل ترس هم مرا برداشت . عقیده و نظرآزاد است اما تأسف می گویم که بوی کبابی به مشامم نمی خورد . در ابتدا این سئوال برایم مطرح شد که آیا واقعاً استعمارگران حامی انقلاب ملت هایی چون ما شده اند ؟ آیا از تشکیل ارتش آزادیبخش ملی خوششان می آید ؟ اگر معجزه یی رخ داده و تغییری در ذائقه ایجاد شده ، پس چرا آمریکا هنوز سازمان پرافتخار مجاهدین خلق ایران را در لیست نگهداشته است ؟ چرا اشرفیان قهرمان ما مورد غضب قرار دارند و این عزیزان را درمعرض قتل عام خامنه یی – مالکی قرارداده اند ؟ آیا رژیم ملا – پاسدار حاکم قابلیت تغییر مسالمت آمیز و گام به گام دارد اما دیکتاتورهای متعارفی مثل بن علی ، مبارک و قذافی فاقد این استعدادند ؟ اعمال و مفاسد و جنایات این بنیادگرایان توسعه طلب کجا و اعمال آن مغضوبان کجا ؟ چگونه است که ایران زمین با داشتن جنبش مقاومت و انبوه پرشماری از دیگر مبارزان راستین راه آزادی ، با داشتن سوابق طولانی مبارزاتی باید یتیم و بی پناه بماند ولی در تونس و .... که در قیاس با ایران سابقه چندانی ندارند ، جملگی بسیج می شوند حتا با بکارگیری ناتو تا به هدف برسند . نگارنده نمی توانست بهار عربی را جدی بگیرد . حضورمردم در صحنه به تنهایی دلالت بر صحت کل مسئله نمی کند . ما هم در سال 57 به خیابان آمدیم ، به زندان افتادیم اما به آنچه در « گوادلوپ » گذشت یا بی خبربودیم یا سرمست از تظاهرات ملیونی ، بی اعتنا و بابا ولش کن ! . امپریالیست ها در دوره اول استعمارگری ، مستقیماً به کشور مورد نظر خود حمله نظامی برای اشغال و استیلا می کردند . با توسعه و پا قرص شدن بلوک شرق و سربرداشتن جنبش ها ی استقلال طلبانه این سیاست رنگ باخت و به بن بست رسید . امپریالیست ها من بعد متوسل به کودتاهای نظامی شدند که اولین آن نصیب زنده یاد مصدق بزرگ و ملت آرزومند ایران شد . عصر کودتاها هم بپایان رسید زیرا آتش جنبش های مقاومت نه تنها خاموش نشد بلکه فروزان تر ورادیکالترهم شد. هیچکس نمی تواند منکر نارضایتی وروحیه عاصی مردم به ویژه زحمتکشان و تهیدستان در جوامع استبداد زده شود اما از آنجا که استبداد حاکم با سرکوب و قلب واقعیت ها ازطریق تبلیغات مانع نزدیک شدن مجاهدان و مبارزان به توده های مردم می شوند ، یک سازماندهی فراگیر ممکن نیست ولی استعمارگران خاصه نوع نوین آن از جوش والتهاب درون اجتماعی جوامع استبداد زده غافل نمی شوند . بنیادگرایی اسلامی و البته نه اسلام مترقی مسعود و مریم رجوی ، بهترین نسخه یی ست که آنها درکشورهای اسلامی دردست دارند . بنیادگرایی اسلامی به هر میزان که نارضایتی عمومی موجب گردد یک حُسن خداداده !! هم دارد که بهترین مانع و سد پیدایش یا رشد سازمان ها وجنبش های مترقی ست . امپریالیست ها بخصوص درخاورمیانه و شمال آفریقا سال ها شاهد سازمان ها وجنبش های ملی و چپ بوده اند و دقیقاً با همین نهضت بنیادگرایان اسلامی بوده که یا ضعیف ویا محو شده اند . یک خاصیت بنیادگرایان هم که برای آنها عمده هست اینکه هیچ تعصبی برسر منافع و منابع ملی ندارند .

7 ــ آقای اوباما درزمان مبارک سفری به مصرداشت . او درحضور خبرنگاران وعکاسان به مبارک گفت که باید به اپوزیسیون آزادی فعالیت بدهید . درآن موقع مثل امروز یک اپوزیسیون با سابقه و با نفوذ درمصربود که اخوان المسلمین باشد .

8 ــ پیشتر ، آقای اوباما بدو ورود به کاخ سفید با دست دراز گفت : « من دستم را بسوی اسلام دراز می کنم » ولی نگفت چه نوع اسلامی ؟ ما امروز درعمل می بینیم که هرچه هست از نوع و جنس اسلام مجاهدین خلق نیست . چرا ؟ چون در وطن پرستی و ملی گرایی و نگاهبانی از منافع ملی مجاهدین امتحان خود را با تلفات سنگین داده اند واین همان صفتی ست که استعمارگران از آن واهمه دارند واصلاً نمی خواهند . یک دوست هوادار مقاومت چند سال پیش برایم گفت که در برلین رفتیم جلو پارلمان تا از نمایندگان امضا بگیریم . یکی از نمایندگان حزب لیبرال آلمان گفت : من به شما امضا نمی دهم . گفتیم چرا ؟ گفت : چون شما مجاهدین همان راه مصدق را می روید !! . توجه دارید که مصدق یک لیبرال دموکرات بود و این آقای نماینده هم از حزب لیبرال دموکرات . لیبرال دموکرات درغرب پسندیده است اما در آنجاها که مملکت ماست ، سم مهلک برای تأمین منافع ملی شان . این است که درعراق آقای علاوی این چهره لیبرال دموکرات برنده انتخابات می شود ولی مالکی مزدور خامنه یی به اتکای آمریکا ودولت های اتحادیه اروپا جا خوش می کند که هیچ ، آتش ها هم بپامی کند و کسی مودی او نمی شود .

9 ــ رییس به اصطلاح شورای ملی انتقالی لیبی هنوز عرقش خشک نشده می گوید ما قوانین شریعت را موبه مو اجرا خواهیم کرد و نقدینه چند همسری را قانونی می کند . قذافی دیکتاتور با داشتن کتاب سبز مأخوذ از قران بنا به شرایط زمان ، تعدد زوجات را ممنوع کرده و این رییس ارتش آزادیبخش آن را لغو . جل الخالق ! . چند مدت پیش در سایت فارسی بی بی سی مصاحبه خبرنگار انگلیسی با این رهبر و مرد شماره دو امروز لیبی که جداگانه بعمل آمده بود ، خواندم . مصاحبه درزمانی بود که اینان در بنغازی درحال رهبری « انقلاب » با حمایت آمریکا ، انگلیس وفرانسه و چتر هوایی انقلاب گستر« ناتو» بودند . اولین سئوال این بود که : شما جزو القاعده هستید ؟ پاسخ : نه ، ما خودمان یک گروه اسلامگرا بودیم که رفتیم افغانستان تا با ارتش اشغالگر شوروی بجنگیم . یکوقت دیدیم کنار « بن لادن » و القاعده هستیم !! . به قید مرکب « یکوقت » دقت کنید که چه بار عوامفریبانه خمینی مآب درخود دارد . دردیکتاتور بودن قذافی هیچ آزادیخواهی شک نداشته و ندارد اما هنوز زمانی نگذشته که فراموشی دست دهد . همین دیکتاتور دوبار گفت که القاعده آمده بنغازی برای تعلیم نظامی مخالفان .

10 ــ خبرنگار ایرانی سایت فارسی بی بی سی با رهبر جدید تونس هم مصاحبه یی داشت . نظرش را راجع به رژیم ایران پرسیده بود . این اسلامگرای میانه رو جواب داده بود که : رژیم ایران موفقیت های بزرگی بدست آورده است از جمله درفناوری و ایستادگی و مقاومت دربرابر محاصره بین المللی و البته یک ناکامی هم داشته و آن درآخرین انتخابات رییس جمهوری بود که به حرف معترضان گوش ندادند . به قول ناصرخسرو « خدایا راست گویم فتنه از تست / ولی از ترس نتوانم چخیدن » . دولت های مقتدر آمریکا و اروپا از کسی حمایت کرده و می کنند که میلیاردها خرج دستیابی به بمب اتم را از زمره موفقیت رژیم ملایان می داند و تحریم های آبکی و بی ضامن عملی را محاصره بین المللی می خواند و مقاومت وماندگاری رژیم را تحسین می نماید . پس اگر آمریکا و دولت های اروپا فقط در مسئله اتم رژیم جدی هستند مغز خری چون بنده را خورده بودند که سمپات و تأیید کننده رژیم تهران را یاری و حمایت کرده اند . سیاست آنهم سیاست نوین استعمارگران کمتراز یک پیاز لایه لایه نیست . به قول خواجه عبدالله انصاری « به ظاهر حکم نشاید کرد»

11 ــ انقلاب یعنی یک انقلاب واقعی آخرین راه حل ملت های تحت استبدادی ست که مستبد به هیچ صراطی مستقیم نمی شود و فضارا بازنمی کند . امپریالیست ها با استفاده از نارضایتی توده ها ، سکان انقلاب که خود زمینه آن را فراهم کرده اند ، بدست گرفته و مورد پسند ها را به مسند نشانده و می نشانند . ما که افعی گزیده ایم چرا باید مجذوب و مقهور خط و خال های قشنگ مارها شویم ؟ سیاست حوصله می خواهد و قضاوت حول آن بدین آسانی و ساده اندیشی که پنداشته ایم نبوده و نیست . بالاخره این دوره هم سپری خواهد شد ، بعد ازآن چه خواهند کرد ؟ وچه پروژه یی پیش خواهند گرفت ؟ من نمی دانم . فقط می دانم که حرکت طبیعی تاریخ را می توان کـُند و یا برای مدتی منحرف کرد اما نه برای همیشه .

در پایان همصدا با زنده یاد نیما یوشیج باید گفت : « به کجای این شب تیره / بیاویزم قبای ژنده خود را »

و : « چرا برخویشتن هموار باید کرد / آبیاری باغی کزان / گل ، کاغذین روید ؟ »

حسین جان از خود نازنینت و پرویز جان و خوانندگان ارجمند به دلیل مصدع اوقات شدن ، معذرت می خواهم .

دوستدارتان : رحمان کریمی

دیوار بلند حاشای رژیم تروریست فاشیستی حاکم و نظافتچی های رد پاشوی خارج کشورش

2011-10-23T10:52:00.001+02:00

دیوار بلند حاشای رژیم تروریست فاشیستی حاکم و نظافتچی های رد پا شوی خارج کشورش

( دراین نوشتار دلایل طرح توطئه ترور توسط رژیم به اختصار ذکر شده است) .

رحمان کریمی

بعد از سی و دوسال ، ماهیت و عملکرد تروریستی و فاشیستی رژیم ملا – پاسدار حاکم برایران ؛ چه در حوزه ملی و منطقه یی و چه بین المللی بر کسی پوشیده نیست مگر آنکه به نوعی نانخور این رژیم و یا حامیان آن باشد . بعد از سی ودوسال دیگر لزومی ندارد که توضیح واضحات و تکرار مکررات برای پرشدن یک مقاله کنیم . یکبار در حواس پرتی به خودم گفتم : فقط خواجه حافظ نمی داند که ما با چه حلقه پیدا شده جانوران درنده ماقبل تاریخ ، سروکار پیدا کرده ایم . اما فوراً این بیت آن بزرگوار به خاطر آمد که : « واعظان کاین جلوه در محراب ومنبر می کنند / چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند » . البته حافظ با تمام درایت و تیزبینی و جام جهان نمای ادراکی که داشت ، تصور نمی کرد که جهان بدست جهانداران چنان بچرخد و بچرخد که این جماعت شیاد را از محراب و منبر ریایی شان به مسند امامت و صدارت بنشاند . دسته گل اخیری که ملایان به آب لجنزار خود داده اند ، در دستور عمل قرار دادن ترور سفیر عربستان سعودی در آمریکاست . طرحی که قرار بود سوژه به وحشیانه و پرآسیب ترین شکل ممکن به قتل برسد . این طرح شوم توسط اف. بی . آی لو می رود . پیش از آنکه ملایان جنایتکار از این شوک ، خود را جمع و جور و برای حاشا ، چاله گشاد دهان آلوده شان را باز کنند ؛ نظافتچی های هول برداشته رژیم در خارج کشور ، آب وجاروب در دست راه افتادند به این کانال و آن کانال رادیو و تلویزیون ها و مطبوعات تا رد پای به خون آلوده رژیم را پاک کنند . این مزدوران مثل اربابانشان سابقه دار هستند . اگر صد مدرک دانشگاهی و کارشناسی به دنبال خود یدک بکشند ، پادو حقیری بیش نیستند . چرا حقیر ؟ چون یک وقت آدم برای مجموعه یی که سرش به تنش می ارزد پادویی می کند اما برای یک مشت ملا و پاسدار مزلف ، بی اصل ونسب و سراپا فاسد و مبتذل و جنایتکار پادویی کردن برای دستمزدی در توان هر خدمتگزاری نبوده و نیست . حضرات به مدارج تخصصی خود می بالند اما از سر حقارت فطری و شخصیتی نمی دانند که عنوان این مدارج برایشان رسوایی و بدنامی بیشتر ببارمی آورد تا آنجا که حتا « نا بریده از مزدوری » ها هم می توانند به دلیل کم سوادی و نداشتن تخصص علمی با همان مدرک نوکری وزارت اطلاعات رژیم برآن گروه فخر بفروشند .

وقتی رژیم قافیه را باخت ، آن را کما فی السابق به گردن سازمان پرافتخار مجاهدین خلق انداخت ! . این وارونه گویی هم افاقه نکرد . دولت آمریکا همچنان توطئه ترور را از رژیم می داند و نه اپوزیسیون یعنی مجاهدین خلق . حال این سئوال مطرح می شود که چرا و به چه دلیل رژیم اوباش فاشیستی ملا – پاسدار حاکم توسط سپاه قدس ، می خواسته است سفیر عربستان را ترور کند ؟ دلایل را فهرست وار می گوییم :

1 ــ دوام و بقای رژیم بشار اسد در سوریهٌ بپاخاسته ، برای حکام تهران امری حیاتی ، تعیین کننده واستراتژیکی ست. با سقوط بشاراسد ، رژیم می شود مثل گرگ درنده یی که یک دست و یک پای خود را از دست داده باشد . عربستان سعودی آشکارا از اپوزیسیون به صحنه آمده رژیم اسد حمایت می کند و به او می گوید که باید برود .

2 ــ عربستان سعودی نگذاشت که لقمه بحرین از گلوی رژیم پایین برود . نیرو فرستاد و مانع سقوط امیر بحرین شد . بنیادگرایان شیعه وابسته به رژیم تهران ، ناکام ماندند .

3 ــ عربستان سعودی در یمن نیز نقش قاطع خود را ایفا می کند .

4 ــ با رفتن ارتش آمریکا از عراق ، رژیم امیدوار است که سیطره کامل خود را در آن کشور تحکیم کند و عراق را به صورت پایگاهی استراتژیکی برای دخالت های پیوسته اش در منطقه درآورده و حکومت های مخالفش را مستقیماً مورد تهدید قرار دهد . در آنجاهم با سد عربستان سعودی روبروست یعنی مانعی بزرگ و با نفوذ .

5 ــ همین چند مدت پیش بود که پادشاه عربستان عریان ومحکم به رژیم اخطار کرد که از مداخله و تحریکات داخل عربستان توسط شیعیان وابسته به خود ، پرهیز کند وگرنه با شدت عمل دولت عربستان سعودی مواجه خواهد شد .

6 ــ اگر اختلافات درون رژیمی ، همراه با رسوایی اختلاس های متعدد نجومی و نیز نارضایتی و بی طاقتی روزافزون مردم ایران را به موارد و دلایل ذکر شده اضافه کنیم و از یاد نبریم که این رژیم ماجراجو بحران های داخلی اش را به بحران آفرینی درخارج منتقل می کند ، به خوبی درمی یابیم که چرا قصد چنان تروری را داشتند . رژیم بر این محاسبه خام و مالخولیایی بوده که زهرچشمی از عربستان بگیرد و بگوید که در سوریه ، بحرین و .... و حتا خاک خودت دست وپایت را جمع کن وگرنه از طرفت که ما باشیم چنان ضرباتی دریافت خواهی کرد که آن سرش ناپیدا !! .

7 ــ رژیم در طرح توطئه ترور ، دلش به سیاست تعامل آقای اوباما گرم و مطمئن بود . آن جنایتکاران دیده بودند که آمریکا و دولت های اتحادیه اروپا ، در برابر بسی اعمال تروریستی شان با اغماض و اظهارات لفظی دیپلماتیک برخورد کرده اند . این اجنه از شیطان فریبکارتر هم دریک محاسبه خطا رفته اند و آن اهمیت وموقعیت غیرقابل انکار و چشم پوشی عربستان سعودی در عرصه منطقه و بین الدول است . اگر پای این کشور در میان نبود البته می شد به سیاست تعامل امید بست . حالا که فهمیده اند چه غلطی کرده و چه لقمه گنده تراز دهان گرفته اند ، می خواهند آن را روی مجاهدین خلق سرشکن کنند که خودشان و نظافتچی ها و جاروب کش های خارج کشوری شان کور خوانده اند .

8 ــ نگارنده تقریباً مطمئن است که رژیم در بررسی این طرح ، احتمال شکست و لو رفتن آن را هم مد نظر داشته . پس چرا ریسک آن را قبول کرده ؟ برای آنکه در اخلاق و فرهنگ بدوی و تروریستی آنان ، دیوار حاشا تا به عرش اعلا بلند است . کی بود ، کی بود ، ما نبودیم ، مجاهدین بودند !! .

9 ــ رژیم صرف نظر از اهداف ذکر شده بالا ، می خواست غیرمستقیم به دولت آمریکا با تهدید بفهماند که اگر مجاهدین خلق را از لیست تروریستی خارج کنید ، دست ما برای انجام عملیات تروریستی حتا در خاک خودتان ، کاملاً دراز و درکار است .

حال باید منتظر ماند تا عکس العمل جدی دولت آقای اوباما و دولت های اروپایی را دید و قضاوت کرد . آنها نیک می دانند و گهگاه خود و مطبوعاتشان می گویند که تحریم به تنهایی نمی تواند عامل فلج کننده شود ، خاصه که کمپانی های خودشان زمینه دورزدن تحریم رژیم را فراهم می کنند . یک ضربه جدی و گیج کننده این است که هم مجاهدین خلق را از لیست خارج کنند و هم به دفاع از اشرفیان قهرمان برخیزند . قفل از دهان بردارند و پنبه از گوش ها در آورند و تعهد خود را زیر پا نگذارند . شخصیت ها و پارلمانترها و مقامات سابق از موضع بشردوستی و موازین بین المللی حقوق بشر از سازمان مجاهدین خلق به کرات دفاع کرده و می کنند . این دولتمردان هستند که صاحب اختیارند اما در برابر چنین مسئله انسانی جهانی شده همچنان سکوت و بی عملی پیشه کرده اند . آقای بایدن معاون رییس جمهور آمریکا در برابر « طرح توطئه ترور » سپاه قدس رژیم ، اینطور واکنش نشان می دهد که : « ایران باید حساب پس بدهد » . در زبان متداول دیپلماسی ، ایران یعنی رژیم ایران . آقای بایدن نمی گوید که چگونه می خواهند حسابرسی کنند ؟ مثل « حسابرسی » های سابق یا واقعاً یک حسابرسی جدی و مؤثر ؟ .

اینکه بگوییم بعد از سال ها تجربه ، هنوز دولتمردان غرب ؛ رژیم را به درستی و کامل نشناخته اند و بنابراین با مسامحه و تعامل وبه امید تغییر سیاست آن برخورد می کنند ، خوش خیالی و ساده انگاری ست . دولت های قدرتمند غرب همه چیز را بهتر از ما می دانند . اگر روزی سرنگونی این رژیم فاشیستی در دستور عمل روز قرار بگیرد ، از کانال های تلویزیونی آنها فیلم ها و مدارک و اسنادی خواهیم دید که خود ما ایرانیان ندیده ایم . حالا که هنوز با رژیم کار دارند ، به نفع آن اعمال سانسور می کنند . جنایتکاران تهران به کنار ، عراق را نگاه کنیم . هر هفته در بغداد و شهرهای عمده عراق علیه دولت غاصب و دست نشانده مالکی تظاهرات می شود اما نگارنده ندیده است که یک فیلم کوتاه از اعتراضات میلیونی مردم عراق پخش و دردید مردم خود قرار دهند . « تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل » .

در پایان باید متذکر شد که مردم به جان آمده ایران زمین هیچ چشم امید و گشایشی از روسیه و چین نداشته و ندارند . الحمدالله این دو کشور زیر میزی بازی نمی کنند . علناً تصمیم شورای امنیت سازمان ملل متحد را به نفع بشار اسد ، وتو می کنند . از رژیم اوباش فاشیستی حاکم برایران نیز بی پرده حمایت می کنند . مهمتر آنکه دم از دموکراسی و آزادیخواهی و حقوق بشر هم نمی زنند . سیاست خارجی این دو کشور ، با یک چهرگی منطبق بر منافع اقتصادی و حفظ حوزه ها و قلمروهای نفوذی ست . اما چه کنیم که دولتمردان جهان غرب به ویژه ایالات متحده آمریکا سیاست شان با سنگ دموکراسی و آزادی و رعایت حقوق بشر در ممالک ما به همراه است . چنان با دوگانگی در حرف و عمل به صحنه می آیند که آدم درمی ماند که دم خروس را باور کند یا قسم حضرت عباس را ؟ در تونس ، مصر و لیبی و... چه سیاست قاطعی اتخاذ و اعمال می کنند و در ایران و عراق و بخصوص اشرف قهرمان چه سیاستی ؟! همچنان که پیشتر اشاره رفت ، ما درحال حاضر نمونه یی در دست داریم برای سنجش و محک زدن که در قبال این توطئه گستاخانه رژیم حاکم برایران نه در حرف ، بل در عمل چه خواهند کرد .

بــرشــــا و ُش

2011-10-06T17:11:00.002+02:00

تقدیم به قدر و منزلت رفیع اشرفیان قهرمان به زمانه یی که

جهاندارانش در بیان و عمل ، دوگانه و مشکوکند .

بـَــر شــــا وُ ش *

رحمان کریمی

بر زمین نمی گذارد سر بریده را

برشاوش .

در معبر افلاک برایستاده است از دیرگاهان

نه خوابش در می رباید ، هرگز

نه لمحه یی به فراغت بر می نشیند ، گاهی

شلاله ٌ خونبار افق به شامگاهان

از آن سر بریده است

برشاوش ؟

آه

بیهوده نیست

که آن فلات اهورایی در بند اهریمنان شریر

از یکسو چراگاه بی خیالان خوشچران ریزه خوار است و

از دیگر سوی شورشگاه عاصیان با فریادهایشان پر طنین

تا فراسوی طاقت و ممکن .

بیهوده نیست

که به هر گوشهٌ آن کـُنام هول

خون ، حیات دوباره می یابد .

تا همواره جهانداران

حقیقت را به مسلخ می برند و

با داعیه آزادبخشی باز می گردند

بر زمین نمی گذارد سربریده را

برشاوش .

* برشاوش : از صورت های فلکی شمالی که به شکل مردی ایستاده که سربریده یی را در دست دارد ، دیده می شود .

ضـرورت عبـور از سـطح به عمـق مسـایل و سـوژه های روز

2011-09-14T09:46:00.003+02:00

ضـرورت عبـور از سـطح به عمـق مسـایـل و سـوژه هـای روز

رحمان کریمی

انگیزه این « نوشت » مقاله خواندنی و جالبی ست از آقای دکتر منشور وارسته با عنوان « و اما هدیه ( متخصصین دیدبان نظام ) به اشرافیت آخوندی ... » که هنوز روی سایت « همبستگی ملی » می باشد . نکته قابل ملاحظه و دقیق و درستی در آن نوشتار هست که بعداً بدان پرداخته خواهد شد . پیش از پرداخت به نکته دوم لازم به تذکراست که نمی توان ونباید مسایل واشخاص سیاسی را صرفاً مقطعی واکنونی دید و بررسی کرد .همچنانکه زمان پروسه یی ست پیوسته و جاری ، محتویات زمانی هم در ارتباط و تداخل با هم می باشد ونه خلق الساعه . هر اتفاق سیاسی یا حضور شخص سیاسی در صحنه ، پیش زمینه یی آشکار یا پنهان دارد . برای درک و بیان درست مسئله لازم است که پیش زمینه ها را هم دید و مورد مداقه قرار داد . اضافه براین نقش سیاسی یک عنصر ایرانی یا خارجی را باید در تمامی سطوح ذی نفوذ و ذی مدخل مدّ نظر قرار داد . فی المثل برسر راه مقاومت و اشرف قهرمان ، یکمرتبه سرو کله بابا یی بنام « باتلر » پیدا می شود . دراینجا ما فقط با رژیم منحوس و اوباش فاشیستی ملا – پاسدار و باتلر سرو کار نداریم که رژیم پول بدهد و او به مأموریت کثیفی قیام کند . باتلر نه یک ایرانی تبار که یک دیپلمات آمریکایی ست . قبلاً سفیر در مقدونیه بوده و رسیده به مقطع بازنشستگی . او از مهره های خط ایران گیتی ست . یکی از معاونان ایران گیتی وزارت خارجه آمریکا به او آخرین مأموریت ابلاغ « طرح آمریکا » برای اشرف را می دهد . طرف از هول حلیم به همت خلل ناپذیر اشرفیان قهرمان ، توی دیگ می افتد و جزغاله می شود . چنان جزغاله یی که کارت طرح آمریکا هم با او می سوزد و دود می شود و می نشیند در چشم مالکی و اربابش . طبیعی ست که برای جوش دادن چنان معامله کلان و یامفتی ، خامنه یی و مالکی هم موظف به پرداخت « حق العمل کاری » بوده اند و سبیل آن ناکام را چرب کرده اند . اما باتلر خدمتگزار وزارت متبوعه خود بوده و نه مستقیماً خامنه یی سرجلاد . او در پوست و گوشت دیپلمات آمریکایی خود بوده و نه این حیوان یا آن حیوان . ایران گیتی بودن خود بیانگر و روشنگر کل مسئله است . استاد منوچهر هزارخانی به درستی دریافته بودند که عنوان مقاله بسیار جالب خودرا « باتلر ، دلال طرح آمریکا » گذاشته بودند یعنی مستقیم بی کژ و مژ به هدف زده بودند . با مسایل و اشخاص سیاسی نباید با یک دید و احساسات ژرنالیستی و شتابزده برخورد کرد . اگر چیزی بنام « طرح آمریکا » در برابر طرح اروپا نبود ، بزرگتر از باتلر هم با پول خامنه یی نمی توانست به چنان مأموریت رسوا و شکست خورده یی قیام کند . پول خامنه یی که در حقیقت پول مردم چپاول شده ایران است آنگاه کارساز می افتد که سیاست آمریکا با آن موافق و همراه باشد . باید مواظب باشیم که ناخواسته پازن گله گرگ ها را که خامنه یی باشد زیاده از حد بزرگ و توانمند نکنیم . اگر سیاست آمریکا نبود و یا بود و چنین نبود با آنهمه افشاگری های مقاومت ایران ، به ویژه اشرف قهرمان ؛ درهمان ماه های اول اشغال عراق دم از خامنه یی هارتر و حریص تر هم قیچی شده بود . پس باید از سطح به عمق مسایل آمد .

آقای دکتر منشور وارسته به درستی دم آن سی و هفت تن آل عبا و قبای ایران گیتی را به کمپانی های نفتی و صنایع سنگین آمریکا گره زده است . ایران گیت یعنی همین کمپانی های بزرگ و متوسط آمریکا که هدفی ندارند جز برداشت سود کلان از قِبـَل ایران . خطرات سیاسی آن برای آنها مطرح نیست . ایران به روس و چین و ماچین و اروپا گره خورده است و کارتلیست ها و تراست داران آمریکا یی سر خود را بی کلاه یا فقط شبکلاه می بینند . در عرصه رقابت اقتصادی ست که سیاست هم تعیین می شود . چه سیاستی ؟ سیاست سازش و ساخت وپاخت با رژیم حاکم برایران . پس بخش ایران گیتی ها و دلالان و مزدوران وزارت اطلاعات رژیم درهم گره خورده ، به صحنه آمده اند . در مراسم با شکوه انتخاب مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران در اشرف قهرمان ، یکی دو نفر از خواهران کاندیدا به درستی اشاره کردند که ارتجاع حاکم و استعمار نقشه انحلال سازمان را کشیده بودند ( نقل به معنی ) . این سی و هفت مأمور نه بی سواد هستند و نه افرادی نادان که فقط مشتی کتاب در کله یا بار داشته باشند . اینان مسایل را خوب می فهمند و تمیز می دهند ، نهایت آنچه لازمه انسانیت است فاقد آن هستند . رژیم های دیکتاتوری حتا نوع دینی و بدوی هم برای گذران سیاست هایشان در عرصه داخلی و بین الدول به متخصصان ، تکنوکرات ها و روشنفکران خود فروخته نیازمند بوده و همچنان هستند . از قدیم گفته اند : « ملا شدن چه آسان ، آدم شدن چه مشکل » مشکل این سی و هفت تن آل عبا و قبای ایران گیتی در آدم نبودنشان هست وگرنه ملای ملایند ، ملا به معنی با سواد . شما فکر می کنید ، اسناد محرمانه وزارت خارجه آمریکا برای ابقای نام پرافتخار سازمان مجاهدین خلق در لیست کذایی ، چه هست و از کجا آمده ؟ از همین رجاله های ریز و درشت که وقت لزوم نظریات خودرا در علن هم مکتوب می کنند . وزارت خارجه اسناد طبقه بندی شده محرمانه را حتا به دادگاه و کنگره آمریکا رو نمی کند زیرا هم کارت ها می سوزند و هم دلایل ابقا بی اعتبار می شود . فقط به اشاره بگویم که برسر راه تاریخ پر تلاطم ایران زمین ، امثال اینان همیشه بوده و چه بسیار هم . قهرمانان ملی ایران فقط با صف مشخص دشمن حاکم روی در روی نبوده اند . آنان ناگزیر بوده اند که در چند جبهه بجنگند . تجسم و تبلور آن دوران ها را امروز در عرصه مقاومت ایران می بینیم . امروز از دیروز و دیروز ها بسی سخت تر و دشوارتر و طاقت سوز تر است و لاجرم رهبری استوارتر طلب می کند . امروز دشمن هم چون اختاپوس چنگال هایش برای بکارگیری سلاح و امکانات تا قلب بین الدول هم می رسد . اگر این چشم انداز را در ذهن تجسم و تجسس دهیم درمی یابیم مقام رفیع مقاومت سرفراز ایران و پیشاپیش و فوق همه اشرف قهرمان را که دارد در چه جبهه هایی می جنگد و می پاید .

و اما نکته دوم مقاله جناب وارسته : برای بذل توجه نویسنده محترم و نیز خوانندگان ارجمند ، لازم به تذکر است که اضافه تخصیصی « اشرافیت آخوندی » مطلقاً تناسبی با واقعیت وجودی و عملکرد ملایان حاکم نداشته و ندارد . اشراف و اشرافیت صرف نظر از چند و چون طبقاتی ، به ظاهر هم که شده باشد از ظاهری آراسته ، موقر و متین برخوردار بوده و هستند . تشخص از مشخصات ظاهری این طبقه است . آخوند های حاکم را فقط می توان اشرار و کاست پلید و حقیر آنان را عنوان « اشراریت آخوندی » داد و لا غیر . ثروت عظیم به تنهایی کسی را در رده اشراف قرار نمی دهد ، قدرت نیز به همچنین . اگر ثروت و شوکت این گله گرگ های خونخوار به صد چندان هم رسد ، بی بـُته گی و بی سرو پایی و شرارت های بی مرز و حد از چهره و سخن گفتن و اعمال وحشیانه شان داد می زند . هر گردی که گردو نمی شود ، گیرم که خود آرزو به دل مانده شان ادعا کنند که به اشرافیت رسیده اند !! . آدمکشان دستاربند سرپیری می آیند پشت میکرفن و برای یک نوبت هم که شده نمی توانند ، دجالیت و خونخواری و سیه دلی خود را از دید انظار پنهان کنند . اگر عبا و عمامه را از آنان بردارند ، بیننده گمان برد که با سارقی کوهی و خونی روی درروی شده است . این بُنجُل فاشیست های بدوی چه چیزشان حتا به بدترین اشراف می برد که در خور آن باشند . غارت بی حساب و کتاب بیت المال و ثروت های عظیم ملی ، قتل و جنایت و فساد و بی قانونی و عطش سیری ناپذیر حکمرانی ، توطئه و دسیسه و زد و بند و تجاوز به حریم همسایگان و هر نقطه از جغرافیای سیاسی جهان که بتوانند ؛ از ویژگی ها و مشخصات بارز این جمع نسناس و خناس بوده وهست . کوتاه کنم ، زنده یاد بزرگمرد تاریخ معاصر ایران ، محمد مصدق هم از اشراف بود . او کجا و کاشانی جاه طلب پیمان شکن مرتجع کجا ؟ . بنابراین بهتر می بود که جناب وارسته به جای « اشرافیت آخوندی » می نوشتند : « اشراریت آخوندی » .

اشرف قهرمان جان برکف ایستاده است به انجام یک رسالت عظیم تاریخی که خواست زمان ما و ملت در بند ماست . اگر سی و هفت تن بشوند سی و هفت هزار تن ، اگر نام سازمان مجاهدین خلق در لیست بماند یا نماند ؛ مقاومت ایران نه از پای درآمدنی ست و نه اهل استحاله باب طبع رژیم اوباش فاشیستی حاکم و حامیان بین الدول آن است . مطالبه مقاومت ایران یک مطالبه مشروع و برحق است که خلاصه می شود در آزادی و رشد ایران . آنکه از جان پاک خود بگذرد از جان های آلوده به صد سلاح و تیر زهرآگین چه باک .

یـه گــوش دراز دارم کـه بلاعـوض میــدم !

2011-08-19T10:12:00.001+02:00

طنزک

یـه گـوش دراز دارم کـه بـلا عـوض مــیدم !

رحمان کریمی

آگهی مجانی بالا را که دادم ، از نظر بشردوستی پشیمان شدم که یک چیزش کم بود . در بلاعوض دادن دروغی در کار نیست اما یادم رفت که بنویسم « نه برای همه » ، چون این هدیه ناقابل فقط برای بعضی از بزرگان و کلید داران این دنیای شیرتو شیر است . بالاخره آنها هم از موجودات دو پا هستند نهایت با ثقل سامعه . عقل من نمی رسد ولی از بعضی عقلا شنیده ام که ناشنوایی آنان از سر مصلحت است . حق با عقلا ست و نه من دراز گوش حاتم صفت . کر داریم و کر مصلحتی ، دیوانه داریم و دیوانه نما مثل بهلول ، خل داریم و خل نما مثل مرحوم ملا نصرالدین اجدادیمان ، عارف یعنی با معرفت ، با فهم و درایت داریم و به قول قدما تجاهل العارفین . اگر عارف و جاهل و خل نیستم ولی می دانم که گوشم را می خواهم به چه مستحقی مفت و مجانی ارزانی کنم گیرم که رنود برایم دم بگیرند که شاعر بی نظیر و یگانه عالم فانی و باقی که فقط احتمال ضعیفی می رود که آیندگان قدر اورا بدانند ، خر صاحبان قدرت شده است . مگر روی این کره خاکی محتاج و مستضعفی نیست که می خواهی گوش تیز درازت را به یکی از مستکبران جهان بفروشی ؟ این قبیل حرف ها توی کت این درازگوش نمی رود چون آنها نمی فهمند که صدای مظلومان و ستمدیدگان به گوش و هوش مستکبران نمی رسد مگر صدا از حلقوم « امام خمینی » و سلسله اش برآمده باشد . دراز گوشم ولی از نوع دوپا و پاکرده در یک کفش . آدم که کر باشد نه به درد وزارت می خورد و نه کاخ نشینی . پس این بخشنده حواسش جمع تر از آن است که چنان جماعتی بر او خرده بگیرند . باید دهان کر مصلحتی را به نوعی آجر کشید . ما که زورمان نمی رسد ولی می توانیم یک لنگه گوش ناقابل بدهیم مگر گوش شنوایی پیدا شود . قدما تا متأخرین فرموده اند که دعوای اول به از صلح آخر . این را گفتم که مبادا میان مجاهدین خلق و هوادارانشان ثقل سامعه یی پیدا بشود و تقاضا کند . مثل هزارپا اگر هزارتا گوش داشتم یکی را به اینان نمی دادم . چرا ؟ چون اگر میلیاردر گردن کلفت و زورگو و حرف نشنو و سرسخت و خطرناک و دست برقضا تروریست هست ، همینانند . کسانی که می توانند اکثریت پارلمانترهای اتحادیه اروپا و کنگره آمریکا و شخصیت ها و حقوقدانان جهان را از فرنگ گرفته تا به ممالک عربی و غیرعربی با پرداخت میلیون ها دلار بخرند و بی اعتبار کنند ، نمی توانند یک لنگه گوش ناقابل را آنهم در عهد فروش کلیه و امعاء و احشا بخرند ؟ اگر آیات قـُزام یعنی قـُزمیت در ایران که طفلی ها از سر ریاضت کشی و تقلید از مولا علی ، یک حلب پنیر می خرند برای سد جوع یک ماهشان و به عدالت میان خود تقسیم می کنند ؛ بگویند نیازمند و تهیدستیم حق به آن مردان سلیم النفس و بی آزار و عابد و زاهد و زیج نشین می دهم . ولی به کسانی که اسمشان به استناد اسناد طبقه بندی شده محرمانه به لیست سیاه نشسته است نخواهم داد . مضافاً براین کدام مجاهد و هواداری پیدا می شود که کر یا دچار ثقل سامعه باشد ؟ همه گوش ها و هوش ها تیز و سخت در کار ، بطوریکه نه آرام و قرار برای آیات قزمیت گذاشته اند و نه برای سوپر آیات حوزوی کل جهان .

این شاعر بخشنده عالم فانی و باقی و ثانی و ثالث جواب همه را ناز چنگ دارد جز « فرشته » . حاشا و للا که مرا مرد یک گوش تحمل نشاید . با هزار عیب شرعی و غیرشرعیت ساخته ام ولی با این یکی هرگز چون با دوگوش دیدنت ، شب ها دچار کابوس می شوم و پناه برخدا اگر که یک گوش هم بشوی . استدلال این حاتم درآن قلب خاتم اثر نکرد . گفتم علم طب به جایی رسیده است که از پی قطع میلیونی اعضا و جوارح دریک بمباردمان ، می تواند پولداران را به پیوند اعضا امیدوار کند . چرا مانعی که با هدیه یک گوش به یک کاخ نشین مصلح و دموکرات و عادل و عدالت گستر خدمتی به ابنای بشر نکنم ؟ جوابم کف دستم بود . به بخشش به قومی رو آورده یی که آنچه کم دارند نه گوش شنواست ، بل یک قلب و حس و انصاف و مروت است . و پدران ما و پدر پدران ما به تجربه دریافته اند که نرود میخ آهنین در سنگ . اگر قرار بر خواب است که آنها بی لالایی ما در خوابند و اگر قرار بر بیداری ست که بیدار وضع امثال مالکی و خامنه یی بوده و هستند گیرم که خود را در حال چُرت نشان دهند . کاری نکن که آخر عمری کارمان به جدایی کشانده شود . صدای هزاران هزار بشر ذی نفوذ خودشان به کله شان نمی رود ، آنوقت متوقعی که با یک لنگه گوش گرامافونی عهد عتیق تو ، دل سنگشان را آب کنی ؟ می دانستم ، از اول هم فهمیدم که باید با یک خل وضع زندگی کنم اما هنوز به شدت خریت تو پی نبرده بودم .

چاره یی نداشتم جز آنکه بروم لابی دوجانبه بشوم یعنی هم از آخور آیات قـُزام شکمی از عزا در آورم هم از سفره وزارتخانه مبارکه حتماً از ما بهتران ! چون اگر قرار بر خر بودن و خرشدن باشد چه بهتر که نه خر عیسا باشی ونه خر ملا نصرالدین . احسن الانتخاب خر مرسدس بنز ضد گلوله شده آیات است و حامیان رندشان .

دیدید که آخر کار ، چیزی هم بدهکار شدیم . باید بروم مثل سیاستگزاران آنچنانی آگهی بالا را حاشا کنم .

یـک چشــم انـداز و چنــد تـک بیـت مشــترک

2011-08-10T10:34:00.004+02:00

یـک چشــم انـداز و چـنــد تـک بیـت مشــترک

رحمان کریمی

وقتی ما بچه بودیم

پدرانمان از ما بچه تر بودند .

وقتی که ما پیر بودیم

بچه هایمان از ما پیرتر بودند .

وقتی که ما آماده می شدیم تا بمیریم

کودکانی به دنیا می آمدند

که از ما بالغ تر بودند .

آری چنین است که امید نمرده است

و ما نا امید و بی مراد عازم رفتن نیستیم .

* *

ــ 1 ــ

سمـندر بـاش ، بگــذر از معــبر تـوفــانی آتـش

بدان هنگام که می سوزد وطن در آتش بیداد اهریمن

ــ 2 ـ

چراغ راهتان خاموش نمی گردد ای رهروان ، هشدار !

عبور از سنگلاخ و کوهساران است که پیدا می شود جلگه

ــ 3 ــ

نفـس برکـش ، قـدم بـردار و دلیــری کـن

میان ترس و تسلیم حایلی جز پرده دار وقت ذلت نیست

ــ 4 ــ

اگر که توفان گرفته گرد بر گرد کشتی یاران

دو ناخدا ، دو فرمانده ، دو بصیر قابل هم هست

ــ 5 ــ

تـو درمـانـدهٌ وقـت نیســتی ، وقـت شـکنی ای رفیـق همــراه !

شکیب تو در شکنـج و شرار زمان ست که می رسد به آزمون عیار

ــ 6 ــ

شــرابخــواره اند اما نــه از شــرابـه هـای آتـش جـان

چنین است که چون ریزه خواران ، نرم می روند روی حنظل ها

ــ 7 ــ

اشـرف یعنی اشرفیـان ، نه یک قطعه زمین

به هرکجا که باشند ، با شندگان کنار خود دارند

ــ 8 ــ

این تن که نامش اشرفی بُوَد ، نه حلوای تن تنانی ست

مشکل شکار سرکشی ست ایستاده بر ستیغ قله ها

ــ 9 ــ

مگذارید که سررشته راستان شود پنبه و دود

تا به کی راست نـُماییّ و پراز هرچه دروغ ؟

ــ 10 ــ

ارباب سخن نیست در این معرکه بازار

گر هست خموش است و بپرهیز نگفتن

هشتم آگوست 2011

بــرگــی از ســفر نـامــه پیـــری در راه

2011-07-16T18:53:00.002+02:00

بــرگـی ا ز ســفـر نـا مــه پیــری در راه

رحمان کریمی

با پُشته یی بر پشت

از تپه ماهورهای خارایی می گذشت

از دشت ها و بیابان های همیشه تشنه

مشک آبی بر دوش نداشت آن پیر رهرو جوان خواه میهنش

هرچه بود ، سبک یا سنگین

تلخکامی رنجبار قوم سرگردانش بود

در زندان های صاحب زمانان .

رود تشنه بود ، جنگل های تو در توی جغرافیای وطن از دست دادگان نیز تشنه

آنسوی تر ، چه داند که چقدر دورتر

دریا هم در شورابه فطرت جوشان خود ، تشنه بود .

عبور ، از ظلمات بی خضری در راه بود

کوزه بردوشان ، چونان برگ بر برگ برافکنده از دفتری

سیاهی خط خط نوشته هایشان ، ظلمت می شد .

دهان شیرنشان سرچشمه های جهانداران

گشوده نمی شد مگر به گنداب سیلابه یی محیل و مدعی

ابلیسان خودطلب ، برآمده از تخمدان عجوزه قرون

نمی گذاشتند دست نوشته های به خون نشسته ، ثمردهند .

کهنه کاسته ات را برآور از پشتی و بنوش و بنوش

از این سرخی شرمگین افق

دراین شفق بی رمق وقیح ِهنوز ایستاده به تشنگی خون های بهترین .

شبانان ، تشنه کام آب بودند اما با طعم شوکت و قدرت

به راستی چه کس راه بر روشنای شیرین آب بر می بندد

وازطغیان نوشا نوش عشق ، در بیابان های سوزان سرنوشت

می هراسد ؟

آن پیر ، آهسته می گذشت از گوش و کنار تشنگی در بیابان های وا عطشای زمانه اش

او ، زنده سایهِ عابری بود که همواره رمق بر می گرفت

از قهرمانی های شگفت تحت تعقیبان

و می رفت با پشته یی بر پشت تا مگر در رسد به سایه یی

او می رفت چرا که دریافته بود قانون پرناموس رفتن را .

میان ماندن و مردن چندان فاصله نیست غیرتمند را

از پُشته ، جُرعه خون دلی برگرفت از سرخگون دریای پرتلاطم تاریخ

نوشید و سوخت در آتش مقدس و سیراب سیراب شد

چندانکه دوباره بر راه شد .

در عبور دراز مدت آن پیر بود

که شاعران در جستجوی دفینه ها و گنجینه های نهفته درخیال

گورکن خویشتن شدند به امید مدال فاخری برسینه ، برای جلوس برمسند نامداران .

درهمان چماخم رنجبار عبور بود

که کاسبکاران حرفه یی به فتح الفتوح تریبون و میکرفن های جهان گستر برآمدند

و رهروان را برگرفتند به تیرباران زهر طعنه ها و دشنام ها

مگر هوای مطبوع راحت اتاق را چه گناه

که سر بر بیابان های نا پیدا نهاده اید ؟ .

خرابه های باد بر بیابان می توفید و عبور از آشغال ها و عفن های اعصار را دشوارتر می کرد

چه عابران و رهجویانی که پناه گرفتند به « آخرالزمان » درچاله چوله های طول راه .

آنگاه و آنجا ، دیگر نه توان شعر بود و نه شعار

وقت رفتن بود و هرگام را شور شعرو شعار کردن .

بیابان در بیابان بود و آن پیر را طاقتی در طاقت

در غـُل غـُل سوزان خشم شریف رهروان بود که پیر ، به « بابـِل » رسید

وا حیراتا ! مگر عقربه های زیر دسیسه های زمان

عقب نشسته اند از آیین رفتن هایشان ؟

واحیرتا ، حیرت !

این بیابانگرد سرستیز ، پیرانه سر به کجا رسیده است ؟

اینجا که انگار همان بابـِل قدیم است و جمع نمرودیان وقت

کدامین دست پاشیده است بذر رهایی براین تشنه کام خاک که باز هم

باغش هزاران هزار داغ ، معلق برآمده است به حاصل ؟

سئوال مکن که سائران گذرگاه های تشنه قدرت از چنان باغبانی ها ست

که به شوکت رسیده اند .

اگر خدایی هست جز نمرود و نمرودیان

پس تصویر باغ دلگشای او کجاست ؟

پیر می گوید ، چونانکه حقیقت می گوید کنار اروند رود و هرچه رود و بود

در شهر اشرف است که معلق هم نمی خواهندش

مگر به برچیده شدن هست و نیست باغ .

نکند ابلیسان سفلیسی به معجز خداوندگاران جهان

مغلوب یا معیوب کرده اند آن خدای واحد تنها را .

صدا نه از عرش می آید نه از کبریای خدا

صدا از زمین است و آن نبرد جاودانه تاریخ

صدا از خفه کنندگان است و خیل عاصیان

صدا از بیابان های تفته است و دشت های زیر سم اسبان

صدا از جنگل های بی سایبان است و رود و رود بارهای منتظر

صدا از شوربختی دریا ها هست و چشمه های خشکیده

صدا از رنج سموم باغ معلق است و تیشه بر قامت باغ افراشته

صدا از انسان است در حصار تنگ ابلیسان .

13 جولای 2011

« مـرده آن اسـت کـه نـامـش بـه نـکویـی نبـرنـد »

2011-07-01T23:04:00.003+02:00

مهدی عباسی یک انسان ساده و صمیمی و پرشور راه مقاومت ایران بود بعنوان یک هوادار . هرجا که لازم بود با خلوص نیت و صرف وقت آماده انرژی گذاشتن بود . او عاشق اشرف و اشرفیان و مجاهدین سختکوش خلق ایران بود . حضورش همواره حضوری از سر صدق وصفا وایمان به نبرد با استبداد بود . فقدانش براین قلم واقعاً که سخت آمد . از ناتوانی خود و واژگان همیشه در مصرف مدعیان ، ازاین ذیل شرمنده ام مگرکه بعنوان ادای دینی تلقی شود .

« مرده آن است که نامش به نکویی نبرند »

رحمان کریمی

چون که دررسد به ناگهان آن میهمان همیشهٌ ناخوانده

جهان شاخهٌ زیتونی ست بر منقار مرغ آتش درعبور شتابانش

یا پاره صخره یی فرو غلتیده بی هیچ مجال

به اعماق بی نهایت ظلمت .

در خاموشی چراغ های خانه بردوش آسمان است

که جهان گم می شود به یکباره درپرواز پرنده یی ساده .

« مهدی » همان پرنده معصوم بود اما از جنس مرغ آتش

اصلاً او خودش یک مرغ آتش بود

در شباهنگامان بد فرجام و پرمُخافت میهنش

او همواره با شما بود ای یاران

درفراز و فرود پروازهایتان برآسمان های قفل و قرق .

دوستان !

مهدی یک سوگندواره لبخند برلب همیشه بود

اینک که به کنج یاد پراز بیداد و اعتراض ما نشسته است به خاموشی ونگاه

نگاهش کنید ، نگاهی چونان در آیینه به براندازی قامت خویشتن

باید مثل او ابریشم بود دربازار کرباس و کفن فروشان ولایت مرگ ونادانی .

ناخالصان سهمی نمی برند از پی رفتن به خاطره یی نیکزاد و نیک فرجام .

مشت های گره کرده با دروغ فرود نمی آید

مگر بر وزین سندان حق به رسوایی .

برای زیستن در خوشچرانی فرصت و وقت

مرتع و دشت و جلگه ها چه بسیار است

اما دوچهرگان خویشتن خواه حاسد بی مصرف

درخود ونام خود می چرند به سال های سخت و آسان به یک آیین .

مهدی یک چهره بود و یکدل و یک زبان و خوش رفتار

چنین است که می بینمش اینک درجوارخود

بالا بلند تر از شعرمن وهر شعر مخملی

تند بادترازهربادبان درخیال مدعی .

خبر از خاموشی اش رسید

پرچانه با مرگ به سخن نشستم

چونان به هنگامه ندا و صدیقه و صبا

و پیر مغان مستان دربند محتسب ، علی

چونان با محمد و عبدالله و صدای دلسوز جان برافکن

« دایه دایه وقت جنگه »

اما اثر نداشت ، مرگ ادعای ولایت عام داشت برجهان

همچون که ادعا دارد معممی شیادتراز شیطان و بی رحم تراز صلابت مرگ

بر عام و خاص هرهستی که برنتابد آن جانور خونخوار دوچهره را .

مرگ بی چهره نمی آید و بی سلاح

او پرسه می زند از ایران تا به عراق و مدیترانه و شاخ آفریقا

کشکول دین بدوش می کشد و تبرزین می زند برهرشاخ نبات ودرخت خرمی .

نه ، یاران ! مهدی نمرده است

که « هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق .... »

و همان شیخ شاعر شیرازی شیخ ستیز است که می گوید :

« مرده آن است که نامش به نکویی نبرند »

26 ژوئن 2011

فسـتیوال بـزرگ بیـن الـملل مقـاومـت سـرفـراز ایـران

2011-06-25T09:57:00.002+02:00

فسـتیوا ل بـزرگ بیـن المـلل مقا ومـت سـرفـراز ایـران

رحمان کریمی

هفت سال بود که ما هواداران مقاومت ایران و دوستداران آزادی به مراسم با شکوه و اثرگزار هفتده ژوئن که همزمان یا نزدیک به زمان چند روز تاریخی دیگراست ، به پاریس می رفتیم و می آمدیم . امسال برای همه واز جمله نگارنده این مراسم که مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت نام آن را فروتنانه « گردهمایی » گذاشته اند ؛ جلوه و عظمت و پیام پرمحتوای تازه و نوینی داشت بدانگونه و تا بدان حد که درحین غرق لحظه های از یادنارفتنی آن بی اختیار به خود گفتم : این گردهمایی نیست ، این یک فستیوال بزرگ بین الملل سیاسی مقاومت ایران است . و واقعاً بی هیچ گزافه و مبالغه یی چنین بود . نگارنده به حکم سن و سال و سوابق ، فستیوال سیاسی کم ندیده بودم . حزب توده لااقل درسال به مناسبت ، یکی دوتا فستیوال داشت . اما این تجمع عظیم بین المللی کجا و آن فستیوال ها کجا . اگر کسی سیاست دوپهلو و معلق و معطل دولت های جوامع دموکرات غرب را درقبال رژیم اوباش فاشیستی حاکم برایران و آلترناتیو به شدت مقاوم و سمج وهدفمند و امیدوار را مدّ نظر قراردهد وراهبندان های مستقیم و غیرمستقیم برسر راه این مقاومت ازایران گرفته تا عراق وعرصه جهانی ببیند می فهمد که بسیج توده ها یعنی چه و چقدر سخت و دشوارو وقت گیر ونفس بُر است. مقاومت پر افتخار ایران زمین از لیست سیاه اتحادیه اروپا بیرون آمده اما همچنان دردستگاه های خبری و تبلیغاتی دولت ها به نفع رژیم درسانسور وتاریکی ست . نمی خواهند که ملل غرب به حضورو وجود وماهیت این مقاومت رزمنده حق طلب پی ببرند چون اگر واقف شدند ، بخش زیادی درمقام حمایت برخواهند آمد ، همچنانکه پارلمانترها ، سناتورها ، حقوقدانان و وکلا و مجامع حقوق بشری وحتا بخشی از مقامات مهم سابق براساس این وقوف وآگاهی به حکم ندای وجدان و قضاوت تاریخ سال هاست که بطور روزافزون به حمایت از این اپوزیسیون آلترناتیو برخاسته اند . دشمن اصلی یعنی رژیم و ابواب تبلیغاتی آن هرساله هیاهوی کم نفس بی تأثیری راه می اندازد که مجاهدین خارجی ها را به گردهمایی خود می آورند . غیرتمندان دموکرات منش اپوزیسیون نما هم در بوق و کرنای دولت های غرب این مسئله را به حد اکثر برای لوث کردن وزن و اعتبار مجاهدین خلق مطرح و بلغورمی کنند . به این آقایان باید گفت : حق دارید اگر که بسوزید و جلزو ولز کنید وبه حساب خام خودتان ، هم هوای تنور جهنمی رژیم را داشته باشید وهم موقعیت و رزق و روزی خود را. جداً می گویم که حق دارید ، چرا ؟ چون این مقاومت از پای درنیامدنی روز به روز زیر ضربه های تیشه و اره می پاید و می بالد و سایه گستر جهان می شود . شما فاقد عقل و شعورنیستید ، احمق نیستید ، همه چیز را خوب می فهمید اما به حکم « کبوتر با کبوتر باز با باز » با عقابان تیز پرواز تسخیرناشدنی روبرو هستید . این همه ایمان و اراده و قبول مشقات و رنج ها تا پای ایثار جان ، ازحوزه شرف ، پندار و خواست و تمایلات فرصت طلبانه شما فرسنگ و فرسنگ ها بدوراست . پشت شما به چندتا لابی خارجی رژیم گرم است که امکانات صدارسانی را در اختیار تان گذاشته اند . اگر یک کوچولوی وزارتخانه مبارکه صاحبان قدرت سراغتان را بگیرد هفتاد پشتک از سر ذوق و غرور و منیت توی استراحتگاه خود می زنید و می گویید : « این منم طاووس علیین شده » ! . شما ای خوشگذرانان خوشچرای سیاسی امروز ! مجاهدین خلق ایران مورد سانسور و نادیده گرفته شدن دولت ها هستند . طبیعی ست که باید به سمت ملل بروند . تا می توانند ملل غرب و نیز ملل جهان تحت سیطره ما را به حوزه واقعیت و خواست های جنبش بیاورند . کدامین نهضت و جنبش آزادیخواهانه است که بی نیاز از حمایت ملت ها باشد ؟ این عیب و ایراد است ؟ سر مجاهدین خلق آنقدر گرم مسایل مهم تعیین کننده و پرونده سازی ها و مشکل آفرینی های رژیم اوباش فاشیستی در حال زوال ، گرم و مشغول است که مجال پرداختن بدین نکات سراسر یاوه را ندارند اما این نگارنده بعنوان یک هوادار ساده وقت دارد که به تقلبات ایادی با جیره ومواجب و بی حقوق در خارج کشور بنگرد و مطرح کند . مگر شما مدعی دموکراسی و بشردوستی نیستید ؟ ! مگر سواد سیاسی ندارید ؟ یک جنبش ضد استبداد باید پایگاه های مردمی خود را آنهم در تبعید نه فقط درمیان مردم خود بل ملل جهان محکم و استوار کند . این خود ضربه های کاری ست که به دشمن می خورد . مگر دشمن حاکم دست اندرکار پیدا کردن لابی های صاحب نفوذ و دزدیدن قاپ ملل مسلمان به بهانه دین و استکبار نیست ؟ اگر در کفش شبرو خود ریگی ندارید آشکارا بگویید رژیم حق دارد اما اپوزیسیون نه . لااقل یکی از شما درآن دریای پرخروش انسان ها در هیجده ژوئن نبودید تا جمعیت عظیم هموطنان عاشق آزادی را ببینید و بیشتر غمباد بیاورید . آنگاه که سالار بانوی قهرمان بی نظیر عصرما مریم به صحنه آمد ، تجسم زنده و عینی امید به پیروزی بود . شمایان از جنس دیگرید و جز مشابهات نوع خود ، سرشت و آیین دیگری را برنمی تابید . مجاهدین خلق ایران پدیده یی مکرر و متداول دردرازنای پرفراز ونشیب با هزاران بی راهه های گمراه کننده تاریخ ایران نیستند که بتوان براساس یک قیاس شتابزده ، آنان را حتا درنهایت حسن نیت ویا اغماض یا بی طرفی به آسانی شناخت و تعریف و تفسیرکرد . حضورپویا و جوشان وخروشان وبی وقفه این پدیده شگفت انگیز استثنایی را باید نه فقط درظرف و ظرفیت مکان ملی دید که لازم است ویژگی های شرایط و سیاست های زمانی را نیز از نظر دور نداشت . سخن از زمانه یی ست که پشت بسی پهلوانان و پیلتنان سیاسی را به خاک آورده و زمینگیرو سردرگم و وراج کرده است . به تأکید تکرار می کنم که این پدیده غریب و غرورآفرینی که رژیم را با تمامی امکانات وسیع مادی و سیاسی اش مچل و عاجز کرده است را باید درانقلاب درون سازمانی مریم قهرمان و نیز هدایت و رهبری بس هوشمندانه وآگاهانه و مصمم مسعود قهرمان دید و لاغیر. این مجموعه گرانبها که اینک حواس جهانی بدان معطوف و مشغول شده است ، از چنان بُعد انسانی برخوردار شده است که هیچ ناخالصی از سر غیظ و بغض وعناد و ضعف درونی تاب دیدن آن بدون نیش زدن و زهر ریختن نیست .

مهین صارمی ، غمبار و مصمم و راسخ در صحنه کنار مریم و عزیزترین عزیزان نسل من و بعد از من مادرعزیز ، چه با شکوه و چه پرپیام استوارو پر صلابت ایستاده بود. واقعاً که چه مقطع تاریخی گویا و عبرت آموزی بود که بارحد اقل یک قرن مبارزه برای آزادی و دموکراسی یک ملت را بردوش داشت . وقتی مریم قهرمان اعلام کرد که مهین صارمی همسر و همرزم قهرمان شهید علی صارمی از زندان گریخته و دراینجاست ، من دریافتم و امیدوارتراز پیش شدم که با بودن اینهمه همت و غیرت و هدفمندی ؛ ایران و مردم ایران نیز از بند و انقیاد وحوش عصر دایناسورهای گوشتخوار و نه گیاهخوار رهایی خواهند یافت . آنجا که من بودم و آنچه که من دیدم یک گردهمایی بزرگ نبود ، یک فستیوال بزرگ بین المللی مقاومت ایران بود با حضور بخش قابل ملاحظه یی از بشر دوستان نامدار و بی نام جهان . آنجا قلب ها و رگ ها وعصب ها و غیرت ها و غرور و حمیت ها برای اشرف قهرمان جهانی شده و ایران زمین عزیزمان به هلهله و غوغا می تپید و درجوش و خروش بی سابقه بود .

آن روز یک روز بزرگ تاریخی بود . ما درمانی برای درد ترمز دهندگان به تاریخ نداریم .

درود و درود و درود به مسعود یگانه و قهرمان ، پرچمدار آزادی خلق ایران در عرصه جهانی مریم قهرمان و قلب پرخون و تپش و انرژی آزادیخواهان ایران ، قهرمانشهراشرف .

سـیاسـت یک بــام ودو هــوای دول قدرتمــند غرب

2011-06-05T10:27:00.002+02:00

سـیاست یک بام و دو هوای دول قدرتمنـد غرب

رحمان کریمی

زنده یاد هاله سحابی با آن مرگ فجیع تمام عیار جنایتکارانه آنهم در روز روشن و پیش چشم مشایعت کنندگان تابوت مرحوم عزت الله سحابی تا گورستان ، آخرین جنایت این حاکمیت فاشیستی نخواهد بود . تا این غائله هیولاصفتان در عین گرگ صفتی حتا درحق همگنان خود برایران زمین حاکم اند ، مرگ به سیری وانصاف نخواهد رسید . جالب اینجاست که سایت بی بی سی که من آن را « حاج بی بی » ملایان حاکم می خوانم ، خبررا چنین تیتر می زند « ابهامات درگذشت هاله سحابی و تشییع جنازه » . کاربرد ابهامات که مستقیماً به سود قاتلان است که ادعا می کنند هاله ایست قلبی پیدا کرده و بدین علت درگذشته است ، مصرف می شود . مکمل این مصرف فعل مرکب « درگذشت » است . یعنی یک اتفاق طبیعی و فیزیولوژیکی و نه قتل و زدن و کشتن . آمریکا نیز می گوید : « ایران باید درباره قتل هاله سحابی تحقیق کند » !! جل الخالق ! قاتل یعنی دولت استبدادی حاکم برایران حول این جنایت خود « تحقیق » !! بفرماید . دیگر لزومی به باز کردن و کالبد شکافی چنین جمله بس شرمگینانه و دموکرات منشانه نیازی نیست . متعاقباً متوجه بند به آب دادن می شوند و وزارت خارجه آمریکا آنهم روی سایت خود جنایت را محکوم می کند . نگارنده سال ها پیش به تناوب طی مقالاتی نوشت که از آخوند ترسوتر و فرصت طلب تر و نان به نرخ روزخورتر فقط خودش . در یک مراجعه دم دست تاریخی یعنی شرح احوال وکردار این وحوش را دردوره قاجاریه هم داده شد . اینهمه جسارت و گستاخی و بیباکی و بی اعتنایی مطلق نسبت به رعایت حداقل موازین حقوق بشر وروابط بین المللی ازکجا نشأت گرفته است ؟ متأسفانه از همین سیاست یک بام ودوهوای صاحبان قدرت جهانی ست که از پی سی سال هنوز حاضرنیستند یک توپوزی جدی به این مادون جانوران فاسد توسعه طلب و بس خطرناک بزنند . این حکایت امروز ودیروز نیست که بگوییم حالا رژیم فاشیستی – اوباشی ملا پاسدار حاکم برایران ، شبکه های زیادی درمنطقه وجهان دارد و تروریست های انتحاری در اختیار . هنوز عرق برمسند قدرت نشستن خمینی خشک نشده بود که همراه و همزمان با سرکوب مجاهدان و مبارزان ایران زمین ، در لبنان دویست تفنگدار دریایی آمریکا را دود هوا کرد . درآن زمان هنوز نه سپاه شکل قدرتمندی داشت و نه بسیج و امثالهمی درکاربود . وزارت اطلاعات هم درنطفه بود . آمریکا چنان ضربه و جنایت تجاوزکارانه را زیر سیبیلی رد کرد . پیش از انقلاب ، نگارنده دوسال در دبیرستان شاپور شیراز تدریس می کردم . دو دانش آموزبرادر داشتم بنام « مصلح » . ایندو دقیقاً مخالف کلاس من بودند که وقت و بی وقت نظام شاهی را نمد پیچ می کردم . بعد از انقلاب این دو برادر شدند از فرماندهان با نفوذ سپاه . چون فرار پیش آمد و از طریق دبی وترکیه و برلین شرقی به آلمان غربی بیست و شش سال پیش رسیدیم از رادیوهای فارسی زبان خارجی شنیدیم که فرمانده سپاه دردره بقاع لبنان فردی ست بنام « ابو مصلح » . درپی جست وجو معلوم شد که ابومصلح یکی از همان دو برادر طرفدار رژیم شاه است . آن شیربرنج وارفته ماسیده ، شده بود ابومصلح و فرمانده یی که می تواند دویست تفنگدار دریایی ابرقدرت آمریکا را با بمب از بین ببرد و درلبنان و فلسطین ودیگرکشورهای عربی برای اربابان حاکمش درتهران ، کسب وجهه ضد استکباری کند ! آیا این اغماض صرفاً به عنوان یک تاکتیک زودگذر ازطرف آمریکا واروپا باید تلقی کرد یا یک استراتژی کثیف دو چهره درقبال ایران و حکام مستبدش ؟ آن سیاست زودگذروموقت نبود بلکه تا به امروز قابل فهم و لمس و رؤیت است . دراین نوشتار نمی پردازم به عراق و اینکه چگونه بایک انتخابات بی موقع درزمانی که اهل تسنن آن را به اشتباه تحریم کرده بودند و هرروزه چتربمبی گوشه یی از بغداد و دیگرشهرها روی سرمردم باز می شد ونیزبه دست ایادی عراقی رژیم دسته دسته دانشگاهیان ، وکلا و حقوقدانان ، روزنامه نگاران مترقی ودانشجویان و حتا آرایشگران وهرکه با استیلای بنیادگرایی برعراق مخالف بود ازبین می رفتند ؛ « جرج بوش » انتخاباتی راه انداخت که برنده اش از پیش معلوم و آشکاربود . آیا این انتخابات فاجعه آفرین حاصل اشتباه بوش و دولتمردانش بود یا ادامه یک استراتژی مشکوک برای ایران و منطقه ؟ مگر می شود جهان غرب با آنهمه سازمان ها و امکانات اطلاعاتی پیشرفته ، پیوسته مرتکب غفلت و مسامحه و اشتباه بشود ؟ در انتخابات اخیر عراق با تمامی تقلبات مالکی و دارودسته اش و حمایت کامل اربابان تهران نشینش ، آقای علاوی کاندیدای ائتلاف العراقیه برنده شد . مالکی جاخوش کرد و به برنده جا نداد . آیا این جنایتکار دست نشانده هم فقط پشتگرمی اش به خامنه یی بوده وهست ؟ آیا آمریکا و انگلیس درعراق مداد بدون پاک کن هستند ولی درتونس ، مصر و لیبی صاحب قدرت ، تصمیم و عمل می باشند ؟ چرا برای به حرکت درآوردن مردم مصر علیه دیکتاتور متعارف و معمولی چون « مبارک » تمامی رسانه های دولتی و غیردولتی غرب با استفاده کامل از اینترنت بکارگرفته می شود اما هنوز درمورد ایران ، کسانی را روی خط می آورند و می نشانند به دهن گشایی که یا مستقیماً مدافع رژیم و ضد مجاهدین خلق هستند ویا دوچهرگانی که دردشمنی با فداکارترین نسل فعال و ایثارگر ایران زمین درطی یک قرن اخیر یعنی مجاهدین خلق ایران وقهرمانشهراشرف از دشمن اصلی ، دشمن تر هستند ؟ گناه مسعود قهرمان ، گناه مریم قهرمان ، گناه مجاهدین خلق وقهرمانان بی نظیراشرفی همانا گناهی ست که مصدق داشت ، فاطمی داشت ، ستارخان وباقرخان داشتند ، قائم مقام فراهانی وامیرکبیر داشتند و بابک خرمدین و مازیار و امثالهم . مریم قهرمان درعرصه این جمعه بازار سیاسی جهان ، پرچم آزادی ، صلح و امنیت و همزیستی بشری برای ایران ، برای منطقه و برای جهان بردوش گرفته و شبی اگر دوساعت چشم برهم نهد شبی آسوده دارد ، با همه حمایت های بی دریغ بشردوستان نامدار جهان ، هنوز مورد شک و بی اعتمادی ست اما نسبت به رژیم سی سال است از چنان اعتماد و انتظاری برخوردارند که فکرمی کنند شاید ازشکم خامنه یی ، جوجکی دست آموز بیرون بزند . نگارنده براین باور است که این درانتظار بودن هم فیلمی ست و خمره رنگریزی ست برای رنگ و مشغول کردن ملتی و ملل آزادیخواه منطقه . چرا ؟ چون می توانستند بطور کامل و بسیج ازطریق اینترنت وسایر رسانه های دراختیار بی اعتنا به توپ وتشر یک رژیم منحط روبه زوال ، حداقل موسوی و کروبی را حمایت جدی کنند یعنی همان کاری که در مصر کردند ، درلیبی کردند . تا خامنه یی توپ توخالی اش را درکرد ، عالیجنابان قیام مردم جان به لب رسیده ایران را از همان مختصرهم محروم کردند و بعد ازآن دگرباره ملت ایران کمافی السابق یتیم و بی پناه ماند . مردم درتنگنا و چنبره هیولای مخوف حاکم ناگزیرند مثل یک غریق به هرخس وخاشاکی چنگ بزنند . « سبز » اگر همچنان برای بی عملان ، وادادگان ، مستأصلان سر راه بخت و اقبال نشسته درخارج کشور هنوز رنگ و جلای بهشتی دارد اما مردم داخل ایران نشان دادند که رنگ برای لنگ کردن هیولا یک بهانه و پوش بیش نبوده است . سرنوشت امثال مرحوم عزت الله سحابی برای منتظران « وتنی » ! و دولت های قدرتمند جهانی کافی نیست ؟ درچند روزه توقیف با موسوی و کروبی چه کردند و چه گفتند که دم فروبسته ، شمشیر چوبین را غلاف کرده اند . پای منافع درمیان است ، از دولتمردان سوداگر جهان توقع زیادی نداریم اما ایرانیانی که هنوز درتبلیغ اند که دربرابر چنین رژیم بی ملاحظه فاشیستی باید مبارزه مسالمت آمیز وعاری از خشونت پیش گرفت ، جز سفسطه و مغلطه و خلط مبحث و لوث کردن ارزش های متعالی مجاهدین خلق ؛ چه حرف اصولی و اساسی و منطبق با واقعیت برای زدن دارند ؟ آیا ما هواداران مقاومت خونبار وسرفراز ایران حق نداریم که مشکوک بشویم ؟ آیا حق نداریم که بگوییم جز ملاحظه خود و حداقل جناحی از رژیم آنگونه سخن می گویید که اساتید ازل و ابدتان می خواهد ؟ . سی سال است که شاهد رنج و تلاش ومبارزه مسالمت آمیز ملی و ملی مذهبی ها را تا به امروز دیده ایم . آقایان ملی و ملی مذهبی ها که نه مجاهد خلق بودند و هستند ونه از شورای ملی مقاومت . سخت سرانشان مثل زنده یاد کاظم سامی و بعدتر داریوش و پروانه فروهر را کشتند و دیگران یک گام به جد برنداشتند و همچنان با کشیده شدن کارشان به زندان و شکنجه ، مبارزه مسالمت آمیز را تبلیغ و دنبال کردند . اگر پشت تابوت مرحوم عزت الله سحابی بودم نعره می کشیدم ، فریاد می زدم . آنقدر نعره و فریاد می زدم تا بل هزارنفر دوهزار نفر بشود . من پیرانه سر با پنجاه و هشت سال سابقه مبارزاتی به صراحت و وصیت اعلام می کنم که رهبر و آموزگار سازش ناپذیر و سخت مصمم و مجهزم مسعود قهرمان ، مریم قهرمان ویاران بلافصل ایندو بی نظیر در اشرف و عرصه گیتی ست . هرکس که دلش به حال ایران وایرانی می سوزد باید از توسل جویی های بیهوده دست بردارد ، برای یکبار هم که شده غرور و منیت وبی انصافی و عناد ولجاج را کناربگذارد . کلاه را قاضی کند وسیر این سی ساله مصیبت باررا مرور کند و ببیند با این رژیم چه می باید کرد ؟ مبارزه مسالمت آمیز یا تشویق توده های مردم به یک قیام و قعود جانانه . قدرت های خارجی که درمورد ایران ما سیاست یک بام و دوهوا دارند ، شماهم که به اشکال مختلف مکمل همین سیاست شده اید . مبارزه قهرآمیز درلیبی جایز است اما درایران و عراق حرام و درخورنشستن در لیست تروریستی ست . آن روز که مسعود قهرمان درامجدیه برسر خمینی دجال و جلاد شجاعانه فریاد برآورد اگر همراهی کرده بودید کارتا به امروز این چنین پرتلفات و معطل نمی ماند . تا آنجاکه به مجاهدین قهرمان خلق مربوط می شود چه با همراهی و همصدایی و چه کماکان عناد و دشمنی ، به راه حق و مقدس خود به هر قیمت که باشد ادامه خواهند داد ، یأس درقاموس آنها معنی ندارد همچنانکه واژه شکست . آنان که همواره با ایمان و ایثار ، بی وقفه برای آزادی و رهایی خلق خود می رزمند ، شکست از مفهوم لغوی خود تهی می شود . این منظر کاروان پرشکوه و پرصلابت مقاومت سرفراز ایران است که نه دولت های قدرتمند جهان می توانند نادیده بگیرندش و نه معاندان جور واجور ایرانی . مقاومت ایران با جوهره جوشان و سیلابی خود طی سی سال به تجربه نشان داده است که بر یک بام و دو هوای صاحبان قدرت نه گرمازده می شود ونه زکام . تیله مزدوران ریز و درشت ول معطلند . خطاب نگارنده به شخصیت ها و جریانات غیر وابسته یی ست که میان بام دوهوا معطل و بی تکلیف مانده اند و چون کاربایسته یی را نتوانند ، توانایان را به نیش می گیرند .

سلام به مسعود و مریم

سلام به اشرف قهرمان و مجاهدین خلق در سراسر جهان

وسلام به هواداران صدیق پایورز مقاومت وتمامی مبارزان راستین راه آزادی ایران .

آیندگان در خواهند یافت واقعیت ها و خدمت ها و خیانت های امروز ما را

2011-05-15T12:02:00.001+02:00

آینـدگان در خواهنـد یافـت واقعیـت ها و خدمت ها و خیا نـت های امـروز ما را

رحمان کریمی

به زبان ساده وهمه فهم ، ازیک فرد گرفته تا یک جمع مثل حزب وسازمان وتشکل های سیاسی وصنفی وظیفه و مسئولیت ملی و اجتماعی وبشریشان تابع این امرمسلم است که دریک جامعه دموکرات وآزاد زیست می کنند یا در زیر سایه مخوف ، تعقیب وسرکوب کننده استبدادی . درجامعه دموکرات ، مبارزه با نابسامانی ها ، کمبودها وتبعیضات و احقاق حقوق دریک شکل ومسیر مسالمت آمیز هشداردهنده به پیش می رود . اما دراستبداد هم اینگونه مبارزه ممکن است ؟ درحالیکه مستبدان حاکم طی سال ها تجربه به وضوح نشان داده اند که تحمل هیچ مخالف و منتقد و افشاگر جدی ندارند ، تا آنجا که حاضرند حتا یکدیگر را بدرند ، از صحنه خارج یا موش وسوسک کنند اما تیرک نظام استبدادی کمترین ترک و شکاف برندارد . مشکل اساسی برای مبارزان واقعی وراستین با هدف سرنگونی چنین استبدادی دراین است که پشت سرو رویاروی خود کوهباری از فرهنگ ، اخلاق و تأثیرات مهلک و ترمزدهنده برآمده از دوره های پیوسته و مداوم استبدادی دارند . این امر به ویژه درمورد کشورمان ایران وامثالهم کاملاً محسوس ودرخور مطالعه و بررسی وبازبینی عینی وبالینی ست . این نیست که استبدادی با سرکوب و اختناق و زندان و شکنجه و تهدید می آید و می رود . استبداد درطول حیات حاکمیت خود ، فرهنگ واخلاق و پندارهای خود را هم به شیوه یی نرم و قابل تحمل و حتا هضم و جذب به جامعه تحمیل و تلقین و تبلیغ می کند . معمولاً اینکار به اتکای آن بخش از سوابق تاریخی صورت می گیرد که می تواند آبشخور شناسنامه دار وفریبنده یی داشته باشد . رژیم اوباش فاشیستی ملا- پاسدار حاکم برایران که لبّاده دین بردوش دارد وکبّاده « غیرت » آن به چپ وراست می کشاند ، نمونه قابل لمس وفهمی ست برای انواع تکایای مستبدان تاریخ بشری وازجمله ومشخصاً ایران خودمان . نسل های تهیدست و بی پناه که زیرسیطره سنگین مستبدان سر کرده اند ، خود بی آنکه بخواهند یا بفهمند ؛ لااقل بخشی ازاخلاق و فرهنگ استبداد را درخود وبا خود حمل کرده و ناآگاهانه درمناسبات اجتماعی وسیاسی می پراکنند آنهم درحالیکه می پندارند که ضد دیکتاتوری هم هستند . این عارضه واپیدمی پنهان یا آشکارفقط دامنگیرعوام نیست که اتفاقاً روشنفکر استعداد مبتلا شدن بدین بیماری زیاد دارد. وقتی می گوییم روشنفکر البته به معنی عموم روشنفکران نمی باشد. روشنفکران متعهد حسابشان جداست . آنان خود را واکسینه می کنند ولی بخش قابل ملاحظه یی هم دریک پروسه فرصت طلبانه به یکی به میخ ویکی به تخته زدن عادت می کنند . اگر نه از حیث طبقاتی ونه فطری ووجودی انقلابی نباشند وحتا از یک مبارزه سیاسی جدی وبرانگیزاننده توده ها هم در ترس وشک باشند ، طبیعی ست که انقلابیون ومبارزان جدی فعال را برنتابند ودرعین حال به خود عنوان « فعالان سیاسی – اجتماعی هم بدهند . این است که به صرف تحصیلات وسوابق نمی توان درجامعه استبداد زده ، درمصاف نیازمند مبارزاتی ؛ به کسی نمره قبولی داد مگرآنکه اورا درکوره آزمون گذاشت وعیارش را سنجید . ما که روشنفکر نیستیم اما اینقدر می فهمیم که یک روشنفکر واقعی ونه مدعی تحت هیچ عنوان و استدلالی نمی تواند با مجموعه یک نظام دیکتاتوری که عدم قابلیت خود را برای کمترین استحاله وگشایش نشان داده است حتا درزاویه تنگ یک سلول ویاخته هم ، هم رأی و همصدا وهم نظر شود . اگر بشود یک جایش لت می زند ولنگ است . مقادیری آثارفرهنگ گستری مستبدان دراوست وخود نمی داند . تاریخ درمجموع همچون مصاف دو نیروی کاملاً متضاد ودر ذات و وجود متفاوت همچون نبرد اهورا با اهریمن است . اگر اکثریت با اهوراییان بود کار آسان وپیروزی قابل پیش بینی و در دسترس . اهورایی بودن یعنی به فضیلت و مقام ایثارگر آدمیت رسیدن . آهورایی بودن یعنی نورو نیکی برای جهان خواستن ، مستلزم لباس رزم و عزم پوشیدن واز سختی های راه نهراسیدن وبا هوشیاری مراقب حیله ها وترفندها ونقش و وانقش های اهریمن و اهریمنان بودن . این نبرد هیچگاه ساده و عاری از خطر نبوده ونیست . آنها که جدا ازصف اهورایی ، می نشینند تا مگر از سپاه اهریمن نیمچه اهورایی بیرون زند تا برایش هورا بکشند ، کف بزنند ، کف بردهان بیاورند و فریاد کنند : « یافتیم ، یافتیم » ! خواه ناخواه دریک محاسبه سرانگشتی تاریخی ازتیرآوران وهیزم بیاوران جهنم اهریمنی هستند ، چه باور کنند و چه نکنند . نگارنده نه افتخار مجاهد خلق بودن را دارد ونه عضویت در شورای ملی مقاومت . اگر با تمامی عشق و علاقه با مقاومت ایران هستم ودراین رهگذر سرم را هم بالا می گیرم به افتخار ، بدین خاطراست که از مدعیان بخاری که پوست کلفت ملایان حاکم را قلقلک دهد ونه اینکه بسوزاند ؛ ازاین حضرات ندیده ام و انتظاری هم ندارم جز آنچه تا کنون کرده و می کنند و عین خیالشان هم نیست . بخشی ازاین مدعیان نام خود را « فعالان سیاسی – اجتماعی » گذاشته اند . ازبار معنی عاطفی « فعال » درحوزه مبارزاتی می گذریم . من تنبل هم ممکن است پیش تنبل تراز خودم یک پا فعال باشم . سیاسی که آمد کلی سئوال ایجاد می کند زیرا « سیاسی » کلی ست و گنگ و مجهول . نکته اساسی اینجاست که بایک رژیم به تمام معنا سرکوبگر وتهدید وتحدید کننده ابتدایی ترین حق وحقوق فردی یک غیرسیاسی که فقط می خواهد مویش را فلان طور آرایش کند ویا فلان فرم لباس بپوشد یا بی مزاحم وسرخر وسرشر درپارک یا باغ و گلگشتی تفریح کند ؛ چگونه می توان با مسالمت و مدنیت مورد نظر آقایان ، برخورد بنیادی وتغییردهنده کرد ؟ حضرات چون بدینگونه پرسش ها که لیست بلندی هست ، پاسخی ندارند وقت و بی وقت یقه کسانی را می گیرند که از روز اول این جنس شیطانی – سادیستی را به درستی شناختند وتا به امروز با پرداخت سنگین ترین بهای ممکن ، دربرابرش زانو شل نکرده اند . گاه به کله ام می زند که نکند اینها ضد رژیم نیستند بلکه هووی حسود و بخیل و تنگ نظری هستند که حاضرند رژیم صد سال دیگر بماند و هووی ترگل ورگل و زبرو زرنگ به کام نرسد . حالا این هوو چه می خواهد و کامیابی اش درچه هست ، مهم نیست . هووی زرنگ ، هووست . جان برکفانی که لذت یک روز زندگی خوش وراحت را به خاطر خلقشان ، به خاطر نجات ملل منطقه و نجات جهان از یک تهدید جدی درراه ؛ برخود حرام کرده اند و آنگاه کامشان شیرین خواهد شد که ملت طعم شیرین آزادی را بچشد ، مورد نیش و کنایه این جماعت هم واقع می شود . به صراحت بگویم : از امثال اکبرگنجی کسی جز لجن پراکنی و سمپاشی چه در زرورق باشد وچه درجام میز وزارت اطلاعات رژیم انتظاری ندارد . وقتی در دانشگاه اوین دوره کارآموزی بازجویی و شکنجه گری می دید میان همگنانش به « اکبر پونزی » معروف بود . هر دختر یا زن مجاهد یا مبارز پیش او می آوردند ، در ابتدا پونزی به پیشانی آنان می کوبید . حالا برود بالا ، بیاید پایین ، روزی ده بار حمام به حمام کند جنسش عوض نخواهد شد . اما امثال آن فعالان ! مدعی باید یکباردیگر اطلاعیه خود را در رابطه با جنایت مالکی – خامنه یی دراشرف بخوانند و زیر سطوری که به کام و طبع رژیم خوش می آید ، خط قرمز بکشند . آخر یکی نیست به امثال این حضرات دودوزه باز بگوید که مردم ایران و جهان با رژیمی روبرو هستند که چیزی را پنهان نمی کند . سخنگوی وزارت خارجه اش می آید پشت میکرفن و در ملاء جهانی تعیین تکلیف نه فقط برای مالکی دست نشانده بلکه برای آمریکا و دولت های اتحادیه اروپا هم می کند . مبادا مجاهدین اشرفی را درسرزمین های خود پناه دهید ! درکجا این رژیم اعمال سرکوبگرانه خود را زیر عباو قبا پنهان کرده ؟ . حمله هشتم آوریل به قهرمانشهر اشرف وجدان انسان های آگاه جهان را به لرزه درآورد . حالا شما از پی آنهمه حمایت ها و همدردی ها و محکوم کردن های آن جنایت ، اطلاعیه سرقلم رفته اید که ماهم محکوم می کنیم اما محکوم تراز مهاجمان ، رهبران مورد هجوم قرارگرفتگانند . مطمئن باشید که وزیر اطلاعات رژیم بعد از مطالعه ، بی اختیار گفته است « دمتان گرم » . مرا به خیرتو امیدی نیست ، شر مرسان ، دقیقاً درمورد شما زحمتکشان سیاسی و اجتماعی !! که مثل و مانند هم ندارید صادق و درخور است . مجاهدین خلق ، کوه کنانند . شما بازیکنان دامنه بیش نیستید . با خود اخلاق ومنش و طینت استبدادی دارید و خود نمی فهمید . اگر می فهمیدید و کارجدی ازتان برنمی آمد لااقل با سعه صدر و علو طبع ، نخ و سوزن بدست لحاف دوز رژیم در خارج کشور نمی شدید . تحلیل و تفسیر درست محتوای تاریخی این زمان بعهده نسل های آینده و پژوهشگران بی حب و بغض آنان است . می بینید که امروزه عده یی پژوهشگر سیاسی – اجتماعی در پی یافتن علل توقف ها و عقب ماندگی ها و تداوم غیرعادی حکومت های استبدادی قرون گذشته اند که مثلاً چرا بابک خرمدین ویاران رزمنده اش بیست سال جانانه و جان برکف جلو دستگاه خلافت حاکم می ایستند و سرانجام بدست یک ایرانی که سردار خلیفه است اسیر ودر محضر او مُثله می شود ؟ آقایان سراز برف انبار بیرون بیاورید و کمی خوش خیالی و تشکراز خود را کنار بگذارید . فردایان همین سئوال را درمورد مسعود و مریم و اشرف و مجاهدین خلق و نظام استحاله ناپذیر ملا- پاسدار وامثال شمایان خواهند کرد . آن روز شما از اهوراییان نخواهید بود بل از مقصران و آتش بیار معرکه اهریمنان خواهید بود .

چـشــــم انداز محتــــــــوم

2011-05-15T11:55:00.002+02:00

چشـــم انـــداز محتـــوم

رحمان کریمی

چندانکه گلوله ها از شدت رسوایی ها

آرام می گیرند در کمینگاه قاتلان

رگبار دروغ ها نشانه می روند .

گلستان بردوشان را خانه بدوش کنید

این باغبانان فصل فردایان

هریک در عبور خود ساقه یی که بنشاند

جنگل سبز آیندگان خواهد شد .

اگر « با شرف های » جهان نبودند با شما

به صد حیله و دغل

اگر مَشـَنگ نمی کردند حتا اهل خویش را

ای برزیگران مرگ و انحطاط و جهل و خدعه ها

گورتان برای خلق ما در دسترس بود .

حالیا

چندان بمانید در ننگ و رسوایی و هراس

تا باتلاق ها و لجنزارهای فرداهم

عفن لاشه هایتان را پس زند

به انزجار و اعتراض .

21 آپریل 2011

در بـاد هــای ســرخ ســوگـوار

2011-04-17T18:02:00.002+02:00

در بــا د هــا ی ســرخ ســوگــوا ر

رحمان کریمی

درباد های سرخ سوگوار

صدای بال بال عقابان در پرواز

بر گستره یی از زخم و خون و آماج گلوله ها

برمی آشوبد خواب پنبه دانه یی

اشترگرگان مست مستأصل را .

در بادهای سرخ سوگوار

صدای عزم پررزم سوگواران

پرده های تزویر را فرو می ریزد

تا جهانیان ببینند دو چهرگی سودا گران سود و سرمایه را .

در بادهای سرخ سوگوار

توفان گلوله ها و ترکش ها

از پس عبور از پیکرها

کمانه می کنند به سینه قاتلان و عاملان .

در بادهای سرخ سوگوار

گلگون سایه خفتهٌ عقابان نیز

صاعقه می شود پشت دریچه های بسته مشکوک .

اینک آراسته کنید رسوایی مضطرب خویشتن را

با بیانی دولهجه و گنگ و عوامفریب .

در بادهای سرخ سوگوار

عدالت ، رنگ پریده و پریشان و منقلب

شبنم شرم بر پیشانی ، تن رنجور و لرزان

در معابر و میادین بی خبر جهان

با منادیان و معترضان حق طلب

همصدایی می کند .

نگاهش آتشین و فریادهایش لرزاننده :

ــ هلا ای جویندگان و کوشندگان راه آزادی !

من نیز چون شمایان زندانی عذاب کشیده قدرت سرمایه ام

اگر شما از رفیع عزت پرغرور خویش

برنمی تابید تحقیر و خفت تسلیم

اما مرا همواره به سودایی و دسیسه یی

سرشکسته و تحقیر کرده اند .

در بادهای سرخ سوگوار

تسخیر خاک و درو دیوار چه آسان است

اما

تسخیر قهرمانان چه مشکل

به هرکجا که باشند همان دلاوران اشرفی اند .

در بادهای سرخ سوگوار

تبرها را از جان های آذین به برق گلوله ها

برگرفته اند و به جان سنگ ها افتاده اند

دژخیمان می دانند که چه پر بها گنجینه یی

در دل « مروارید » نهفته است

طلای ناب اندر طلای ناب ، رج گوهران بی مثال .

تا برکنده شود قلعه های جن و جادو

برکنید سنگ ها را که نام عقابان طلایی ما

برتارک کوهساران تاریخ نشسته است .

در بادهای سرخ سوگوار

طوطی وشان در مکتب خانه بی بی جانشان درکرانه تایمز

تلقینات همیشه را تکرار می کنند .

در کارگاه بزرگ ولایت عظمای سرمایه است

که می توان کلاغ های دهان دریده را رنگ طوطی زد .

در بادهای سرخ سوگوار

آنکه در جستجوی نام است یا مال و جاه

بیهوده جلا می دهد تا آستانه فردایان

پندار خام خویش را به جاودانگی .

در بادهای سرخ سوگوار

دلشکسته با فریاد های شکننده

به دیدار جهانیان بیا

تا جانیان نمانند بی حریف و خصم

تا ایران نماند در حسرت آبرو دهندگان خویش .

14 آپریل 2011

بـا فـرشــته بـود کـه ....

2011-04-17T17:56:00.002+02:00

بــا فـــرشـــته بـــود کــه .....

رحمان کریمی

با فرشته بود که نخستین بهار دلنشین دلخواه را دیدار کردم .

با فرشته بود که از پی رنج و عذاب های بی تاب روز وروزگارانم

با مجاهدین خلق ، این حقیقت رهرو ؛ آشنا شدم .

با فرشته بود که مسعود و مریم را شناختم

و آن قدرت بی همتای اشرف قهرمان را

درایمان و ایستادگی های ناباور .

با آنکه هرگز از پای فتادگان نبودم ، اما

با فرشته بود که دل چنان درهوای بی قراری های رنج های بی فرجام

به لشکرگاه باغ نجیب اشرفی پر زد و رسم عاشقی آموخت .

چون از عادات مکرر دیرین برگذرم ، از خویشتن می پرسم :

به راستی بهار من در کجاست ؟ در کجای پندارهای فصل برفصل بشری ؟

ایا ای رفیقان همرزم و ای دوستان یکدل همدرد !

بهار من نه در باغ و گلزار خوش خیالان واژه پرداز خودنماست

نه در فصل مکرر بهاران هرساله

بهار من مسافر نیست ، یا هدیه یی به هرساله ، یکبار

بهار من فرشته ، چونان صفا و وفا و عزم ورزم اشرفی

یک ماندگار همواره در جوش و خروش و غوغای کیمیای آزادی

باغی پراز جاودانه گل های بی مثال و سراسر عطرافشان عشق وآوای جانبازان

هیا هی ، هیا هی ، هیا هی

طبل و دف و چنگ و نی

غلغل عشق است و فصل مردن دی

رفیقان ! در بهار من و فرشته و هرچه نیک نیک آیین

این یگانه اشرف است ، همه سرو قامت و سکندرسد

همه عاشق ، همه شوریده حال ملت خویش

همه سرباز ، همه جانباز ، همه بی باک

همه گوهر ، همه بی مثل ، همه یکتا

پس ای همه بیداران ، ای همه خفتگان در ترس عذاب !

اگرتان دل در هوای آزادی ست

خیزید و برکنید زبنیاد بساط استبداد .

25 آپریل 2011

خطــا ب بـی عتــا ب

2011-02-11T16:11:00.002+01:00

تقدیم به آزادیخواهان راستین میهنم که در حصار بلند محاسبات

ومعادلات بین الدول سرمایه ، ازتلاش وامید بازنمی ایستند .

خطــاب بـی عتــاب

رحمان کریمی

سینه باغ وطن پر شده از داغ و محن

ای خلایق زچه رو طاقت هر زاغ و زغن

باد طاعون به جنون ، کشتن گل کرده هدف

گل پرستان به چه دل جانب هر دشت و دمن

سوز پرپر شدن گل به گلزار شما ای مردم

ناله افکنده به هرلاله و هرسرو و سمن

خویش بخشان شما تا به سردارگذشتند زجان

تا به کی فرصت اشرار دراین دور زمن

این جوانان وطن را مگذارید به میدان تنها

تا به کی در گذرند بهر شما از سر و تن

لقمه یی نان و چند کاسه خون در سفره

سهمتان این است از خاک زرانبار وطن ؟

تیز و پرشور و شرر، نعره زنان رقص کنان

سیل و توفان بشوید درکندن این خصم کهن

خشم رحمان از آیینهً مهر دل اوست ای یاران

که گرفتست غبار غم تنهایی احرار وطن

10 فوریه 2011

نگارنده سال های زیادی ست که از اشکال کلاسیک فاصله گرفته مگربه گهگاه به ضرورت . اما درهرحال از تبار

سنت شکنان بدعت گذار است حتا درفرم های عروضی .

عاشق جانفشان خلق فراز دار می رود ، به پیش یار می رود

2011-01-30T10:23:00.002+01:00

طرفین ، یعنی مظلمه سخت سادیستی حاکم برایران و مظلمه سوداگران سودپرور جهان ؛ هنوزفاجعه عظیم فراگیررا در سیاست اتحاد وانتقاد به نشست و برخاست های بی حاصل سپری می کنند . ما صدای آن اتفاق شوم درراه را همواره فریاد کرده و می کنیم . رشیدترین فرزندان ایران زمین با ایثار جان خود این فریاد های حق را جاودانه و تاریخی می کنند . شعر زیر با یاد و ادای احترامی ست به علی صارمی ، محمد آقایی ، جعفرکاظمی و تمامی شهدای راه آزادی .

عاشق جانفشان خلق ، فراز دار می رود ، به پیش یار می رود

رحمان کریمی

سحرگه ست و مرغ حق

میان گزمه های حق کـُشان

خواب بی خیال خرگوشان

به پای دار می رود

فراز دار می رود

به پیش یار می رود .

سحرگهان اگر که خامش است

صدای طبل و هرچه سنج

نعره زنان سفیر عشق ، غریق عشق

به پای دار می رود

فراز دار می رود

به پیش یار می رود .

سحرگهان و بی گهان

اگر چه خفته اند غافلان

برای رنج و درد توست هموطن !

که شیر ما ، دلیر ما

هلهله افکن و سبک

به پای دار می رود

فراز دار می رود

به پیش یار می رود .

غلغله افکن سحر

تاج شرف به روی سر

نامه رسان شهر عشق

اشرف همچو نهر عشق

به پای دار می رود

فراز دار می رود

به پیش یار می رود .

عاشق عاشقان ببین

عارف عارفان ببین

خالص خالصان ببین

نعره زنان و بی دریغ

به پای دار می رود

فراز دار می رود

به پیش یار می رود .

گرد جهان سفر کنید

بی خبران خبر کنید

مسیح دیگری زما

بشیر دیگری زما

به پای دار می رود

فراز دار می رود

به پیش یار می رود .

24 ژانویه 2011

دوربین هایتان را بکارید تا ببینید دماغه خلیج خون و نفت و اسلحه را

2011-01-03T09:51:00.002+01:00

دوربین هایتان را بکارید تا ببینید دماغه خلیج خون و نفت و اسلحه را

رحمان کریمی

ای نیم خفتگان و نیم بیداران آرامشهرهای متمدن غرب !

حیرت مکنید از تجمع ما درامنیت معابر و میادین آسوده خویشتن

اینجا که ما ایستاده ایم در یخبندان خلوتگاه سرد

صدای به بند کشیدگان ایرانیم

فریاد شهیدان و شکنجه شدگان ملتی

اینجا انعکاس نعره های پرصلابت « علی صارمی » ست

تا عروج بر چوبه دار ویک آسمان ستارگان .

یاران من به هر فصل و وقت و فرصتی

آنقدر ایستاده اند به فریاد اشرفی

کامروز می بینمتان که دیگر نتوانید از کنار حماسه ها و فاجعه های مشرق زمین

بی فلش دور بینی ، بی تفاوت بگذرید .

آری هر چوبه دار ، تولدی ست وهر فلش ، جرقه یی

در مغز .

هرچه قهرمانان را برخاک می افکنند

هرچه بر « اشرف » سخت تر می گیرند

صدای مقاومت و پیام پرعصیان خلق ما

جهانگیرتر می شود .

ای عابران لحظه های توقفی کوتاه به کنجکاوی !

دوربین هایتان را بکارید براین جمع هلهله

ما از ایران می آییم ، از سرزمینی که شعرآفرینانش

در زندان ها و پای چوبه های دار هستند

و شاعران بی شمارش * ، بافندگان واژگان و از شدت فروتنی

بسی مغرور و سربلند .

کوچک ترین منم که در شعر و شعار قهرمانان بی همتای میهنم

درمانده ام به عجز واژگان وهرچه سرودن ازآن خویش .

ای عابران دوربین بر دوش توریست و غیرتوریست !

این جمع خون دل خوردگان به سال های سخت ناباور

از تبارخاموشان نیستند .

غلیان سوزان بسی ستم ها را برلب دارند و فقط گوشه یی از آنهمه انبوه

فریاد می کنند .

گام می کنند و خفتگان و بی خبران این سیاره را مگر بیدار .

این جمع ، جمعیت دل پریشانی ایران است

دوربین هایتان را بکارید تا ببینید

دماغه خلیج خون و نفت و اسلحه را .

پنجشنبه نهم دیماه 1389

* نگارنده با عنوان « آن بیشماران » شعرواره یی یازده سال پیش درشماره 482 نشریه وزین مجاهد بچاپ رساندم . همچنانچه بیاد می آورم که ترکیب زیبا و پرمعنا « قرارگاه بی قراران » برای شهراشرف ساخته هنرمند و نویسنده صاحب سبک ناهید همت آبادی بود که بخوبی جاافتاد . درهرحال مأخذی در دسترس ندارم تا بدانم قدمت واژه مرکب بیشماران ازدیگری هست یا نه ؟ هرچه هست درانبوه تولیدات اهل ادب ، نه چیز بخصوصی ست ونه نوبری . فقط مانده بودم که آن را دراین شعر درگیومه بگذارم یا نه .

علی صارمی قهرمان شهید مجاهد خلق هم رفت ، مگر به روزی خوش غیرتان سکاندار جهان هم از رو بروند

2011-01-02T10:11:00.003+01:00

علی صارمی قهرمان شهید مجاهد خلق هم رفت ، مگر به روزی خوش غیرتان سکاندار جهان هم

از رو بروند

درکتاب مقدس بخش عهد عتیق ( تورات ) آمده است که : « و خدا انسان آفرید ، کلمه آفرید » . البته این آفریدگار شیطان هم با کلمات و اعمال پیش از انسان آفریده بود و بدین دلیل بود که تاریخ حیات بشری ، عرصه نبرد همه جانبه این دو ضد شد . نبرد اهورامزدا با اهریمن ، نبرد انسان راستین متکامل با شیطان ، نبرد عدالت با بی عدالتی ، نبرد آزادی با استبداد ، نبرد مبارزان راه حق با ناحق و جمیع مدافعان و جیره خواران و تسلیم طلبان و تئوری بافان آن . نکته قابل ملاحظه اینکه کلمات مورد استفاده این دوسپاه متخاصم بوده و هست . واژگان مثل هوا برای حق طلبان و حق کشان قابل تنفس و استفاده است . به ویژه دراین زمانه که مبارزه با ابزار کلمات بدون عمل و بـُرد حرکتی ، کارایی نخواهد داشت . مستبدان مدعی آزادی و آزادیخواهی و حق طلبی و حق به جانبی هستند و آزادیخواهان و مبارزان راستین ضد استبداد هم که همین می گویند . اگر فقط پای گفتن و مصرف کلمات باشد میان این دو متضاد حد و مرزی برای تمیز و تشخیص باقی نمی ماند . عمل هست که می تواند ادعا را توضیح و توجیه کرده و به اثبات برساند . باید بی تعارف ومجامله گفت انسان امروز به ویژه واز جمله ملت ما از حرف و حرف و حرف خسته و بیزار شده اند . دیگر نه شاعران دم مسیحایی دارند ونه نویسندگان و گویندگان . درعرصه سیاسی به عمل ونوع عمل و میزان آن نگاه می کنند . مجاهدین خلق ایران اکنون از پی سال های متمادی سمپاشی و قلب حقایق اوباش فاشیست های حاکم و حامیان ریز و درشت خودی و غیرخودی ، چنان از کوره گدازان عمل و ایثار وایستادگی سرافراز قد برافراشته اند که روز به روز پایگاه مستحکم تر مردمی پیدا می کنند . مجاهدین و مبارزان جان برکف ایران قربانی های بسیار درراه رهایی مردم داده اند . سال های قتل عام همراه با سکوت جهانی و بی خبری مردم ، آنان را نه تنها دلسرد و نومید نکرد که به استواری و عزم و جزم شان نیز افزود . قهرمان شهید اخیر علی صارمی یادگار وجلوه زنده یی از مجاهدانی بود که از پی بیست و چهارسال اسارت استبداد تا آخرین نفس ایستاد و به ایستادن خواند و خطاب به مردم خود گفت که مقاومت ایران به همراهی و کمک شما نیازمند است . علی صارمی در سن شصت ودو سالگی درچنگال خونریز مخوف ترین استبداد تاریخ بشری ، تجسم زنده امید به فردای پیروزی اهورا بر اهریمن بود . پیش از آنکه حلقه طناب برگردن مردانه اش بیاندازند ، اوپشت مرگ را با شجاعت وهیبت و قدرت ایمانی و انسانی خود به خاک آورده بود . کسی که درنبرد رهایی بخش از مرگ نهراسد از چه کس ممکن است بترسد ؟ از هیچکس . اگر ترسی باشد از احتمال ضعف و زبونی نشان دادن است ، تسلیم دشمن شدن است . او معلم بود اما بعنوان شاگرد بس ممتاز کلاس آزمون تاریخی به تاریخ پیوست . روانش شاد و نامش جاودان باد .

فرشته و رحمان کریمی

29 دسامبر 2010

علی صارمی قهرمان شهید مجاهد خلق هم رفت ، مگر به روزی خوش غیرتان

2011-01-02T10:11:00.000+01:00